» Plantmar - Oferta dla kolekcjonerów

ROŚLINY LIŚCIASTE DLA KOLEKCJONERÓW

1.	Acer x conspicuum Phoenix	klon wyrazisty	fp 80 cm, bryła
Forma mieszańcowa powstała ze skrzyżowania klonu pensylwańskiego (A. pensylvanicum) i klonu Davida (A. davidii). Odmiana wyselekcjonowana spośród siewek A. x conspicuum ‘Silver Vein’ w Holandii w 1982. Mały (wys. do 5 m) luźno rozgałęziony i często wielopniowy krzew. Liście duże (ok. 15 cm), błyszczące, od lata żółknące. Pędy zimą jaskrawo koralowe z białymi, wzdłużnymi prążkami, latem kremowo-łososiowe. Zaliczany do grupy tzw. klonów wężowych.
2.	Acer x conspicuum Red Flamingo	klon wyrazisty	40-60 cm, poj.
Mieszańcowa forma ogrodowa (A. pensylvanicum x A. davidii). Odmiana wyselekcjonowana w Holandii, w szkółce W. Hoofman, pochodząca od mutacji odmiany ‘Silver Cardinal”. Pędy koralowe, kora jaskrawo czerwona, biało prążkowana. Liście zielono-biało-różowe. Mrozoodporna do – 24 st. C. Zaliczany do grupy tzw. klonów wężowych.
3.	Acer palmatum Bi-hoo®	klon palmowy	40-50, 100-125 cm
Odmiana wyselekcjonowana spośród siewek w Japonii (Masayoshi, 1993) wprowadzona do Europy przez szkółkę Maillot (Francja). Liście wiosną zielonkawo-różowe do żółtych, latem jasnozielone, jesienią żółte. Kora zimą w jaskrawych tonacjach pomarańczu i żółci. Krzew wysokości ponad 4 m.
4.	Acer palmatum Herhaim	klon palmowy	40-50 cm, poj.
Nowa odmiana pochodząca z Japonii. Pędy koralowo czerwone, szczególnie dekoracyjne zimą. Młode przyrosty pomarańczowo-czerwone. Liście jesienią żółte. Niewielki krzew wys. do 2,5 m.
5.	Acer palmatum Koto no ito	klon palmowy	40-50 cm, c 4
Krzew wysokości do 3 m. Liście podzielone na 5 lub 7 wydłużonych, wąskich, prawie nitkowatych odcinków, zielone, jesienią żółte i czerwone. Odmiana wprowadzona do uprawy przez Koichiro Wada (Japonia, 1938).
6.	Acer palmatum Orange Dream	klon palmowy	40-60 cm, poj.
Silnie rosnąca, gęsto rozgałęziona odmiana dorastająca do wys. 6 m. Młode rozwijające się liście barwy złocistożółtej, latem nieco zielenieją, jesienią pięknie przebarwiają się w tonacjach pomarańczu i żółci. Wyhodowana i wprowadzona na rynek przez szkółkę Fratelli Gilardelli z Włoch ok. 1991.
7.	Acer palmatum Skeeter’s Broom	klon palmowy	80-100 cm, poj.
Odmiana pochodząca od czarciej miotły znalezionej przez Edwarda ‘Skeetera’ Rodda na odmianie Bloodgood w szkółce Raraflora (Pensylwania, USA). Niski krzew o bardzo zwartym pokroju dorastający tylko do wys. 2,0 m. Liście wiosną jasnoczerwone, przechodzące później w ciemnopurpurowe. Kolor ten utrzymuje się przez cały okres wegetacji.
8.	Acer palmatum Spring Delight	klon palmowy	50-60 cm, c 7,5
Odmiana zaliczana do grupy Dissectum o pierzasto wciętych liściach. Wyselekcjonowana w USA spośród siewek odmiany Viridis przez Talona Buchholza (Gaston, Oregon). Liście zielone, wiosną z wyraźną czerwoną obwódką. Kolory jesienne w tonacjach czerwonych i pomarańczowych. Wzrost dość silny. Pokrój przewieszający się, kaskadowy. Wysokość do ok. 2 m.
9.	Acer palmatum Tsuma gaki	klon palmowy	40-60 cm, c 3
Wolno rosnący krzew osiągający wysokość 2,5-3 m, o szerokim pokroju. Liście niezwykle dekoracyjne, podzielone na 5 lub 7 odcinków, wcięte do połowy, żółto-zielone z wyraźnie czerwonymi końcówkami. Wybarwienie jesienne żółte i czerwone. Nazwa znaczy w tłumaczeniu ‘pomalowane paznokcie’. Trudny w rozmnożeniu. Odmiana wymieniana już w XIX wieku.
10.	Acer palmatum Villa Taranto	klon palmowy	30-40 cm, poj.
Krzew dorastający do 4 m wysokości i 3 m szerokości o luźnej budowie. Liście podzielone na 5 wydłużonych, wąskich odcinków, wcięte prawie do nasady, wiosną purpurowe, później przechodzące w ciemnozielone o czerwonawym odcieniu, jesienią złocistożółte. Nazwa pochodzi od ogrodu we Włoszech, gdzie ok. 1960 znaleziono mateczny egzemplarz.
11.	Acer platanoides Novush	klon zwyczajny	40-60 cm, c 2
Odmiana karłowa, bardzo wolno rosnąca. Pochodzi z Niemiec (przed 2000 r.). Liście mniejsze od gatunku, długości 6-9 cm, głęboko wcinane, przypominające nieco klon palmowy, ciemnozielone. Brązowy medalista na targach Plantarium w 1999 r.
12.	Acer platanoides Princeton Gold	klon zwyczajny	fp 120 cm, poj.
Odmiana wprowadzona w roku 1987 przez Wiliama Flemera ze szkółki Princeton (New Jersey, USA). Wyselekcjonowana spośród siewek gatunku. Spore drzewo (wys. 10-15 m) o owalnej koronie. Liście dłoniasto klapowane do 15 cm długości, wiosną cytrynowe, latem zielonkawożółte.
13.	Acer platanoides Golden Globe	klon zwyczajny	fp 180 cm, bryła
Drzewo o regularnej kulistej koronie średnicy ok. 6 m, o żółto wybarwionych liściach, nie przypalanych przez słońce. Wyselekcjonowany z mutacji pędowej odmiany ‘Globosum’ ok. 1990, wprowadzony przez G. Hartunga z Niemiec ok. 1995. Nowość na targach Zieleń to Życie w 2008.
14.	Acer rubrum Green Pillar	klon czerwony	fp 60 cm, bryła
Odmiana wyselekcjonowana wśród siewek klonu czerwonego przez Andree van Nijnatena z Holandii w 1988 roku. Odznacza się wąską, walcowatą koroną i niewielkimi rozmiarami (wys. do 5 m). Gałęzie gęsto osadzone, krótkie, nie wymagają przycinania. Zwarty pokrój korony. Jesienią liście przebarwiają się na żółto, a nie jak u gatunku na pomarańczowo-czerwono. Odmiana wyróżniona złotym medalem na targach Plantarium w 2001.
15.	Acer rubrum Red Sunset	klon czerwony	175-200 cm, 8/10
Syn. A.r. ‘Franksred’. Drzewo dorastające do wysokości 15-18 m o szeroko piramidalnej, zwartej koronie. Liście nieco większe niż u innych odmian jesienią przebarwiają się na kolor pomarańczowo-czerwony do purpurowego, nawet już u młodych roślin i pozostają długo na drzewie. Odmiana wyselekcjonowana w szkółce J. Frank Schmidt & Son (Oregon, USA), wprowadzona na rynek przez szkółkę Amfac Cole w 1966.
16.	Acer shirasawanum Autumn Moon	klon Shirasawy	30-40 cm, c 2
Małe drzewko wys. do 3,5 m. Odmiana wyselekcjonowana przez J.D. Vertrees’a w roku 1978 spośród siewek gatunku. Liście wiosną długo miedziano-czerwone, latem zielonkawo-żółte, jesienią w tonacjach pomarańczu i czerwieni. W porównaniu do odmiany Aureum głębiej wcięte, o węższych odcinkach.
17.	Acer shirasawanum Jordan	klon Shirasawy	20-30 cm, c 2
Odmiana wyselekcjonowana w szkółce Fratelli Girardelli we Włoszech. Nazwana od imienia jednego z braci Girardelli – Giordano. Niewysoki krzew dorastający do 2 m wys. Liście podobne do odmiany Aureum, cytrynowo-żółte, ale utrzymują ten kolor do późnego lata. Młode gałązki czerwono nabiegłe. Zalecana na stanowiska nasłonecznione.
18.	Acer tegmentosum White Tigress	klon zielonokory	100-125 cm, poj.
Gatunek pochodzący z Syberii, Mandżurii i Korei. Duży krzew lub małe drzewo wysokości ok. 10 m. Liście ciemnozielone, klapowane, dł. 12-16 cm, jesienią żółte. Kora zielona z wyraźnymi białymi prążkami – należy do grupy tzw. klonów wężowych. Odmiana pochodzenia amerykańskiego (Mark i Jolly Krautmann, Heritage Seedlings, Salem, ok. 1992). Przypuszczalnie mieszaniec międzygatunkowy.
19.	Aesculus hippocastanum Memmingeri	kasztanowiec biały	30-50 cm, c 2
Sporej wielkości drzewo (wys. do 25 m) podobne do gatunku ale o bardziej regularnej koronie i kremowo-żółto-zielonkawych liściach wiosną. Unerwienie blaszek ciemne. Odmiana o nieznanym pochodzeniu ale opisywana już w Europie w 1855. Nazwana na cześć Gustava Memmingera z Verdun.
20.	Aesculus hippocastanum Monstrosa	kasztanowiec biały	fp 60 cm, poj.
Odmiana karłowa o bardzo wolnym wzroście i charakterystycznie staśmionych jasnobrązowych pędach z gęsto osadzonymi pąkami. Liście mniejsze od gatunku.
21.	Aesculus x neglecta Erythroblastos	kasztanowiec karłowaty	30-40 cm, c 5
Odmiana wyprowadzona z krzyżówki dwóch północnoamerykańskich gatunków: A. flava i A. sylvatica. Pierwszy okaz rósł w Berlinie w latach 30-tych XX w. Cechuje się powolnym wzrostem (do wys. 8 m) i łososioworóżowym wybarwieniem rozwijających się liści. Ulistnienie przechodzi stopniowo w bladą zieleń do końca wiosny. Kwiatostany bladożółte, liście typowe, dłoniastozłożone.
22.	Akebia quinata Variegata	akebia pięciolistkowa	60-70 cm, c 2
Pnącze pochodzące z Dalekiego Wschodu dorastające do 5-6 m wysokości. Liście półzimozielone, opadające dopiero po silnych mrozach, złożone z 5 owalnych, ciemnozielonych listków, z nieregularnymi białymi przebarwieniami. Kwiaty żeńskie czekoladowopurpurowe (2-3 cm), męskie drobne różowe, ukazują się w maju. Owoce mięsiste, fioletowe, podobne do parówek, dł. do 10 cm pękają w październiku odsłaniając biały miąższ.
23.	Aralia elata Aureovariegata	aralia japońska	125 cm, poj.
Silnie rosnący wielopniowy krzew wys. do ok. 4 m. Gatunek pochodzący z Japonii i Korei o niezwykle dekoracyjnych, pierzasto złożonych liściach z kremowo żółtą obwódką osiągających rozmiary ponad 1 m, wyrastających na końcach pionowych, słabo rozgałęzionych, grubych i kolczastych pędów. W VIII i IX pojawiają się ogromne wiechy białych, pachnących kwiatów. Owocem są drobne, czarne jagody. Odmiana wyselekcjonowana w Holandii ok. 1870.
24.	Aralia elata Variegata	aralia japońska	125 cm, poj.
Odmiana podobna do poprzednio opisywanej, różniąca się tylko białym kolorem obrzeżenia listków, niezmiennym w ciągu całego okresu wegetacji. Wyselekcjonowana w Holandii przed 1885.
25.	Buddleja davidii Flower Power	budleja Davida	50-60 cm, c 2
Ciekawa odmiana popularnej u nas rośliny często nazywanej ‘motylim krzewem’ ze względu na ozdobne wiechy pachnących kwiatów ukazujących się w pełni lata i zwabiających liczne motyle. U tej odmiany kwiaty w pąku mają barwę fioletową, po otwarciu natomiast są czerwone. Stąd kwiatostany są dwukolorowe. Mały krzew o łukowato rozpostartych gałęziach wys. do 2,5-3 m.
26.	Buddleja davidii Santana	budleja Davida	50-60 cm, c 2
Jedna z nowszych introdukcji pochodząca od mutacji znalezionej na odmianie ‘Royal Red” przez Roda Dranesfielda w Wielkiej Brytanii ok. 1994. Odznacza się wyraźnie żółto obrzeżonymi liśćmi. Kwiaty ciemnopurpurowe, zebrane w zbite wiechy na końcach jednorocznych pędów.
27.	Buxus sempervirens Graham Blandy	bukszpan zwyczajny	60-80 cm
Zimozielony gęsty krzew o małych, jajowatych, ciemnozielonych, błyszczących liściach. Oryginalna odmiana wyróżniająca się wąskim, zwartym, kolumnowym pokrojem dorastająca do wysokości ok. 5 m (przy szerokości do 0,5 m). Roczne przyrosty 10-15 cm. Wyselekcjonowana w Stacji Doświadczalnej Blandy (Virginia, USA) w 1949. Nazwana na cześć założyciela placówki Grahama F. Blandy.
28.	Buxus sempervirens King Midas	bukszpan zwyczajny	25-30 cm, c 3
Jedna z nowszych odmian o cytrynowo-żółtych liściach, nie przypalanych przez słońce. Pokrój piramidalny, wysokość do 2 m.
29.	Caryopteris x clandonensis Blauer Spatz®	barbula klandońska	30-40 cm, poj.
Krzyżówka barbuli szarej (C. incana) z barbulą mongolską (C. mongolica). Jedna z nowszych odmian wyselekcjonowana spośród siewek przez Dr. Helmuta Pirca w Wiedniu. Mało jeszcze znana roślina godna uwagi ze względu na późne kwitnienie (od VIII do X), aromatyczny zapach i właściwości miododajne. Odmiana odznaczająca się zwartym pokrojem spłaszczonej półkuli (wys. 80 cm, szer. do 120 cm) i obfitym kwitnieniem. Kwiaty ciemnoniebieskie w kątach liści.
30.	Caryopteris x clandonensis Blue Balloon®	barbula klandońska	30-40 cm, poj.
Jedna z nowszych odmian o identycznym pochodzeniu jak poprzednio opisywana. Wyróżnia się kulistym zwartym pokrojem (średnica ok. 1,5 m) i ciemnoniebieskimi, błyszczącymi kwiatami rozmieszczonymi również w dolnych partiach pędów. Cenna roślina miododajna.
31.	Castanea sativa Variegata	kasztan jadalny	fp 120 cm
Najstarsza spośród znanych pstrolistnych odmian kasztana jadalnego, wymieniana już przed rokiem 1755 we Francji. Sporych rozmiarów drzewo dorastające do 25 m wys. Liście lancetowate, wyraźnie piłkowane, nieregularnie kremowo obrzeżone, długości do 20 cm. Również łupiny owoców kremowe.
32.	Ceanothus x Blue Saphire	prusznik	40-50 cm
Forma krzyżówkowa (c. thyrsiflorus var. griseus x c. impressus ?) wyselekcjonowana w Nowej Zelandii w 1994 przez Karen i Waricka Wilsons. Pochodzi od mutacji pędowej odmiany ‘Blue Cushion”. Nisko rosnący krzew (wys. do 80 cm, szer. do 150 cm) o burgundowo-zielonych zimozielonych liściach i masie niebieskich kwiatów pojawiających się późną wiosną. Znany też jako ‘bez kalifornijski’.
33.	Cercidiphyllum japonicum Krukenberg Dwarf	grujecznik japoński	fp 120 cm
Odmiana karłowa o mniejszych liściach, krótszych międzywęźlach i wolniejszym wzroście w porównaniu z gatunkiem. Pokrój zwarty, piramidalny do owalnego. Pochodzi z Arboretum Raulston (USA). Liście jesienią przebarwiają się na żółto i łososiowo wydzielając przyjemny, korzenny zapach.
34.	Cercis canadensis Hearts of Gold®	judaszowiec amerykański	125-150 cm
Pierwsza żółtolistna odmiana tego gatunku, wyselekcjonowana przed kilkoma laty przez Jona Roethlinga w USA. Małe, rozłożyste drzewko wys. do 5 m. Kwitnie przed rozwojem liści wczesną wiosną na fioletowo. Młode liście czerwono nabiegłe, później złocistożółte, nie przypalane przez słońce, w zarysie sercowate. Latem w cieniu zielenieją, jesienią ponownie barwią się na żółto. Odmiana nagrodzona srebrnym medalem na targach Plantarium w 2008.
35.	Cercis canadensis Lavender Twist®	judaszowiec amerykański	100-120 cm
Jedna z nowszych odmian wyróżniająca się nietypowym dla tego gatunku płaczącym pokrojem i skręconymi pędami. Pochodzi od rośliny znalezionej w 1991 w Westfield (New York, USA) w ogrodzie należącym do Connie Covey (stąd druga nazwa odmiany – ‘Covey’). Tworzy charakterystyczne parasolowate formy o wysokości zależnej od sposobu prowadzenia. Liście i kwiaty typowe dla gatunku. Nowość na targach Chelsea Flower Show w 2008 i IPM 2008 (Essen).
36.	Cercis siliquastrum Alba	judaszowiec południowy	60-80 cm, c 3
Duży krzew (wys. 3,5-6 m) pochodzący z południa Europy. Liście w kształcie sercowate lub nerkowate, 7-12 cm długie, niebieskawo-zielone. Kwiaty motylkowe, białe, ukazują się wraz z rozwojem liści w maju. Zebrane są w pęczki (3-6) i wyrastają wprost z gałęzi, konarów a nawet z pnia (zjawisko kauliflorii). Kwiaty są jadalne a owocem jest suchy strąk.
37.	Cercis chinensis Avondale	judaszowiec chiński	40-60 cm
Nazwa tej odmiany pochodzi od przedmieścia Auckland w Nowej Zelandii, gdzie została znaleziona roślina wyjściowa. Wprowadzona na rynek w roku 1985. Purpurowo-różowe kwiaty rozwijają się wraz z liśćmi i są jedne z większych wśród judaszowców. Roślina o pokroju krzewu wys. do 4 m obficie kwitnąca już jako młoda roślina.
38.	Chionanthus virginicus	śniegowiec wirginijski	60-80 cm
Duży wielopniowy krzew dorastający do 8 m wys. o rozłożystej koronie. Głównym walorem dekoracyjnym tego gatunku pochodzącego z Ameryki Pn. są białe kwiaty, zebrane w wiechy, o charakterystycznych długich i wąskich płatkach. Ukazują się wczesnym latem na dwuletnich pędach nawet na młodych roślinach. Odznaczają się przyjemnym aromatem. Owoce podobne do śliwek. Jesienne wybarwienie liści żółte. Roczne przyrosty ok. 15 cm.
39.	X Chitalpa tashkentenis Pink Dawn	chitalpa	60-80 cm, c 5
Klon otrzymany w wyniku skrzyżowania Catalpa bignonioides i Chilopsis linearis wyselekcjonowany przez T.S. Eliasa i W. Wisura w USA w 1991. Odmiana o dużych, różowych kwiatach z żółto-różowym gardłem, przypominających storczyki. Kwitnie obficie w lipcu/sierpniu. Nieduże drzewo o mrozoodporności zbliżonej do katalpy.
40.	X chitalpa tashkentensis Summer Bells®	chitalpa	60-80 cm, c 5
Krzyżówka międzyrodzajowa. Niedawno wprowadzona do produkcji odmiana odróżniająca sie od poprzedniej dłuższym okresem kwitnienia (od VII do IX) lub powtórnym kwitnieniem (w połowie VIII). Kwiaty sterylne, nie opadają a zasychają na drzewie.
41.	Clematis alpina Stolwijk Gold	powojnik alpejski	c 2
Nowa, bardzo oryginalna i dekoracyjna odmiana powojnika pochodząca ze szkółki G.C. Stolwijk and Co. z Holandii (Boskoop, 2001). Wyróżnia się żółtymi liśćmi, cechą raczej niespotykaną wśród powojników. Dodatkowym walorem są fioletowe, dzwonkowate, zwisłe kwiaty (dł. 5 cm) pojawiające się obficie w maju/czerwcu. Pnącze to dorasta do 2-4 m, wymaga stosowania podpór. Nowość nagrodzona srebrnym medalem na targach Plantarium 2005.
42.	Cornus controversa Troja Dwarf	dereń pagodowy	20-30 cm, c 5
Odmiana karłowa. Pierwszy rok w sprzedaży. Brak bliższych informacji źródłowych.
43.	Cornus florida Alba Plena	dereń kwiecisty	60-80 cm
Wśród licznych odmian ozdobnych tego gatunku ta wyróżnia się podwójną ilością białych podsadek kwiatowych (6-8 szt na kwiatostan). Czas kwitnienia: maj – czerwiec. Krzew wys. 5-6 m.
44.	Cornus mas Alex	dereń jadalny	175-200 cm
Odmiana wielkoowocowa prawdopodobnie wyselekcjonowana w Słowacji.
45.	Cornus mas Devin	dereń jadalny	125-150 cm
Odmiana wielkoowocowa, wyselekcjonowana w Instytucie Sadownictwa W Bojnicach na Słowacji (zarejestrowana w 1989). Cechuje się średnia siłą wzrostu, wysokością do 3 m i regularnym owocowaniem. Owoce czerwone, średniej wielkości (ok. 1,9 g) dojrzewające w drugiej połowie sierpnia. Plon do 30 kg.
46.	Cornus mas Express	dereń jadalny	150-175 cm

47.	Cornus mas Jolico	dereń jadalny	30-40 cm, c 4
Odmiana o wyjątkowo dużych, ciemnoczerwonych owocach (5,5-6 g) i małym udziale pestki (ok. 10 % wagi) pochodząca z Austrii.
48.	Cornus mas Piramidalis	dereń jadalny	125/+ cm
Stara odmiana o wąskim, kolumnowym pokroju.
49.	Cornus mas Titus	dereń jadalny	175-200 cm
Kolejna odmiana pochodząca ze Słowacji (Instytut Sadownictwa w Bojnicach, 1989). Klon o silnym wzroście, dający bardzo wysokie plony. Owoce czerwone, średniej wielkości (1,8-2,7 g), dojrzewające w końcu września.
50.	Cornus mas Tricolor	dereń jadalny	50-60 cm, c 5
Liście owalne, nieco mniejsze od gatunku, z dość regularnym kremowym obrzeżeniem i szaro-zielonym środkiem liścia. Zalecane stanowisko ocienione – białe części liści mogą być przypalane. Dość wolne tempo wzrostu. Pokrój raczej krzewiasty. Kwiaty i owoce typowe dla gatunku. Odmiana znana w Wielkiej Brytanii już w 1838.
51.	Cornus Venus®	dereń	125-175 cm
Syn. Cornus KN30-8. Krzyżówka Cornus kousa i Cornus nuttallii otrzymana przez Elwina Ortona z Uniwersytetu Rutgers (USA, 2003). Klon ten charakteryzuje się największymi podsadkami spośród wszystkich mieszańców Ortona. Osiągają one średnicę 12,5-15 cm (nawet do 18 cm) i są koloru czysto białego. Ukazują się w maju. Kwitnienie trwa do 3 tygodni. Liście ciemnozielone. Mrozoodporność do – 29 st. C. Małe drzewo, nisko rozgałęziające się, dość zwarte, wys. 5,5 m po 20 latach. Nowość nagrodzona złotym medalem na targach Plantarium 2007.
52.	Cortaderia selloana Mini Silver Pampas®	trawa pampasowa	c 5
Odmiana karłowa wyselekcjonowana w Holandii w ostatnich latach. Dorasta do wys. ok. 70 cm. Kwiatostany srebrno-białe. Pochodzi od mutacji znalezionej na odmianie Pumila. Nowość zaprezentowana na targach Plantarium 2008.
53.	Cortaderia selloana Splendid Star®	trawa pampasowa	c 5
Nowa karłowa odmiana zaprezentowana po raz pierwszy w 2003, kiedy to zdobyła złoty medal na targach Plantarium 2003. Wyselekcjonowana w Holandii (G. Verhoef, 1997) z mutacji znalezionej na odmianie ‘Pumila’. Osiąga wysokość 80-100 cm. Liście bardzo dekoracyjne, żółto obrzeżone. Kwitnie od końca lata. Kwiatostany srebrzystobiałe.
54.	Corylus avellana Anny’s Compact Red	leszczyna pospolita	fp 60 cm
Odmiana pochodząca z Holandii (Andre van Nijnatten). Wyróżnia się ciemnoczerwonymi, młodymi liśćmi oraz karłowym pokrojem (w ciągu 10 lat dorasta do 2 m). Purpurowe są również pojawiające się w III/IV kotki (kwiatostany męskie). Wzrost wolny, pokrój zaokrąglony do rozłożystego.
55.	Corylus avellana Anny’s Purple Dream®	leszczyna pospolita	fp 60 cm
Odmiana pochodząca z Holandii (Andre van Nijnatten). Cechuje się ciemnopurpurowymi liśćmi, utrzymującymi ten kolor aż do jesieni, wiosną i latem błyszczącymi. Pokrój zwarty.
56.	Crinodendron hookerianum	krinodendron chilijski	40-50 cm, c 4
Zimozielone drzewo pochodzące z Chile, gdzie dorasta do wys. 8 m. Równie często krzew z licznymi pniami i szerokostożkową koroną. Zawieszone na długich szypułkach kwiaty przypominają karmazynowe lampiony. Ukazują się późną wiosną. Liście ciemne i połyskujące. Wymaga kwaśnej gleby, częściowego cienia i osłoniętego, ciepłego stanowiska.
57.	Davidia involucrata	dawidia chińska	80-100, 200/+ cm
Średniej wielkości drzewo pochodzące z zachodniochińskiej prowincji Hupej. Liście szerokojajowate, z wierzchu błyszczące, od spodu jedwabiście owłosione. Wraz z rozwojem liści w maju ukazują się osobliwe kwiaty otoczone nierównej wielkości podsadkami dł. 8-16 cm, żółtawobiałego koloru. Drzewo wygląda wtedy jakby obwieszone chusteczkami, stąd jego potoczna nazwa- drzewo chusteczkowe. Zakwita dopiero po 8-10 latach.
58.	Edgeworthia chrysantha		60-80 cm
Roślina z rodziny wawrzynkowatych, do której należy nasz rodzimy wawrzynek wilcze łyko. Krzew o liściach sezonowych wys. 1,2-1,5 m wypuszczający późną zimą zbite pęczki żółtych, pachnących kwiatów zebranych na szczytach pędów i pokrytych jedwabistymi włoskami. Wymaga ciepłych stanowisk ale źle znosi gorące i suche lata. W Japonii wykorzystywany jako surowiec do produkcji wysokogatunkowego papieru do drukowania banknotów.
59.	Elaeagnus pungens Hosuba Fukurin	oliwnik kłujący	30-40 cm
Odmiana pochodząca z Japonii sprzed 1996. Gęsty, szeroki krzew o wzniesionym pokroju. Liście eliptyczne, nieco dłuższe niż u gatunku, ciemnozielone, z wąskim, kremowo żółtym obrzeżeniem. Brzegi liści pofalowane, spód srebrzystoszary. Wymaga ciepłych, osłoniętych stanowisk. Gatunek wiecznie zielony, pochodzący z Japonii.
60.	Euodia hupehensis	ewodia hupejska	60-80 cm
Syn. Tetradium daniellii var. hupehensis. Szybko rosnące drzewo o wachlarzowatej koronie i krótkim pniu pochodzące ze środkowych Chin. Kora ciemnoszara. Pędy oliwkowozielone, pokryte włoskami brązowieją w drugim roku. Liście nieparzystozłożone, dł. 20-35 cm. Kwiaty drobne, białe, aromatyczne, zebrane w baldachy 10-15 cm pojawiają się latem (VI/VII). Owoce purpurowe do czarnych, średnicy do 1 cm. Ważny pożytek pszczeli.
61.	Euonymus fortunei Alphen’s Silver	trzmielina pnąca	fp 60 cm
Krzew wys. 1,5-4 m wys. Liście zimozielone 6-8 cm dł.
62.	Euonymus fortunei Wolong Ghost	trzmielina pnąca	30-40 cm
Liście wąskie, ciemnozielone o srebrzysto-białych przebarwieniach wzdłuż nerwów. Roślina okrywowa o zimozielonych liściach. Wprowadzona przez Daniela Hinkleya (Washington, USA), pochodzi od rośliny znalezionej w rezerwacie przyrody Wolong w Chinach.
63.	Euonymus phellomanus	trzmielina płaskoogonkowa	fp 120 cm
Krzew wys. do ok. 3 m. Pędy zielone, 4-graniaste, z bardzo szerokimi listewkami korkowymi, często łukowato przegięte w dół. Liście matowozielone, pomarszczone, dł. 6-10 cm. Owoce 4-boczne, różowe, nasiona czarno brązowe, osnówki czerwone. Owocuje obficie i regularnie. Pochodzi z Mandżurii, środkowych Chin i Japonii.
64.	Fagus sylvatica Asplenifolia	buk pospolity	80-100 cm
Stara odmiana o liściach węższych niż u gatunku, głęboko powcinanych, z długim, wyciągniętym wierzchołkiem. Bardzo duża zmienność liści – ku wierzchołkom są coraz węższe, często nieregularne. Zęby i klapy całobrzegie. Owoce bardzo małe. Odmiana wymieniana w 1804 w Wielkiej Brytanii choć pochodzi z Francji . Czasami spotykana u nas w starych parkach. Wys. 10-15 m.
65.	Fagus sylvatica Black Swan	buk pospolity	175-200 cm
Odmiana pochodzenia holenderskiego (Van den Oever 1984), stosunkowo niska (wys. do 15 m, szerokość 3-4 m). Drzewo o wąskim, wzniesionym, płaczącym pokroju i charakterystycznym wierzchołku wygiętym na kształt szyi łabędzia (stąd nazwa). Liście ciemnopurpurowe 4-9 cm większe niż u odmiany ‘Purple Fontain’.
66.	Fagus sylvatica Rohan Weeping	buk pospolity	80-100 cm
Odmiana buka o powcinanych liściach i mocno pofalowanych brzegach (dł. do 15 cm). Pokrój płaczący choć nie tak bardzo jak u odmiany ‘Purpurea Pendula’, od której odróżnia się również jaśniejszym, purpurowo-czerwonym wybarwieniem liści. Wzrost wolny. Wysokość zależy od sposobu prowadzenia. Złoty medal na targach Plantarium w 1994.
67.	Forsythia viridissima Kumson	forsycja zielona	40-60 cm
Odmiana pochodząca od mutacji znalezionej przez Tima Wood’a ze szkółki Spring Meadow (USA) w Arboretum Kwan-gnu-ng w Korei w 1999. Wyróżnia się ciekawym ulistnieniem z kremowym żyłkowaniem. Kwitnie obficie podobnie jak gatunek (najpóźniejsza forsycja). Wys. do 2 m.
68.	Halesia carolina	ośnieża karolińska	80-100 cm
Syn.: H. tetraptera. Krzew lub niewielkie drzewo wys. do 10 m, zwykle nisko rozgałęzione, o łuskowatej korze pochodzące z pd-wsch regionów USA. Głównym walorem dekoracyjnym tej rośliny są ukazujące się w maju białe, dzwonkowate kwiaty zwisające wzdłuż gałęzi po 3 lub 5 w pęczkach. Owocem są zdrewniałe pestkowce z 4 skrzydełkami, biegnącymi wzdłuż całej ich długości. Utrzymują się na roślinie prawie do końca zimy.
69.	Halesia monticola Rosea	ośnieża górska	40-50 cm
Syn. H. carolina var monticola. Drzewo wys. do 20 m, stożkowatym pokroju za młodu i zwykle z pojedynczym pniem. Liście i owoce nieco większe od poprzedniego gatunku. Prezentowana tu odmiana regularnie wydaje kwiaty barwy jasnoróżowej. Pozostałe cechy jak u H. carolina.
70.	Halesia monticola Variegata	ośnieża górska	40-50 cm
Syn. H. carolina var monticola. Młode liście tej odmiany są zielone z wąskim, kremowo-żółtym obrzeżeniem. Na blaszce widoczne są też wąskie, żółte linie ok. 4 mm od krawędzi. W trakcie wegetacji liście przybierają bardziej szary odcień. Rzadko ulega rewersji. Kwiaty i owoce typowe dla gatunku.
71.	Halesia parviflora	ośnieża drobnokwiatowa	100-120 cm
Często traktowana jako forma ośnieży karolińskiej. Występuje w południowych stanach USA. Wyróżnia się mniejszymi kwiatami. Cenna i rzadko spotykana roślina do kolekcji botanicznych.
72.	Hamamelis japonica Pendula	oczar japoński	20-30 cm, c 2
Endemiczny gatunek z Japonii sprowadzony do Europy w 1859. Jedyna do tej pory znana odmiana oczara o w pełni płaczącym pokroju. Zaprezentowana po raz pierwszy w Holandii w 1990. Bez podwiązywania tworzy kopułę wys. do 1 m i 3 m szeroką. Kwiaty siarkowo-żółte o płatkach dł. do 12 mm, lekko skręconych i pomarszczonych. Kwitnie późną zimą. Liście jesienią żółte.
73.	Hibiscus newbiscus Luna Blush®	hibiskus	c 5
Odmiana o jasnoróżowych kwiatach z ciemnym środkiem, jedna z serii nowej generacji hibiskusów bylinowych o wyjątkowo dużych kwiatach.
74.	Hibiscus newbiscus Luna Red®	hibiskus	c 5
Odmiana o karminowo-czerwonych kwiatach, jedna z serii nowej generacji hibiskusów bylinowych o wyjątkowo dużych kwiatach.
75.	Hibiscus newbiscus Mauvelous®	hibiskus	c 5
Pierwsza odmiana nowej linii hodowlanej hibiskusów o wyjątkowo dużych (nawet do 30 cm średnicy) kwiatach. U tej odmiany są one różowe z ciemnym oczkiem u podstawy płatków. Roślina bylinowa, część nadziemna zamiera przed zimą. Kwitnie późnym latem. Krzyżówka co najmniej dwóch gatunków: H. moscheutos i H. syriacus uzyskana po raz pierwszy w USA (Gilberg Farms, ok. 2000). Wprowadzona do handlu w 2005. Nagrodzona złotym medalem na targach Plantarium 2005 i nagrodą giełdy Flora Holland w 2006. Osiąga wysokość do 1 m. Cechuje się podwyższoną mrozoodpornością i szybkim wzrostem. Nadaje się również do uprawy w pojemnikach.
76.	Hibiscus syriacus Blue Chiffon	ketmia syryjska	40-50 cm
Szybko rosnąca odmiana wprowadzona na rynek przez szkółkę Notcutts (Wielka Brytania) w 2005. Wyhodowana przez Rodericka Woodsa. Osiąga 2 m wysokości, ma krzaczasty, wyprostowany pokrój i półpełne kwiaty o intensywnie błękitnej barwie, ciemnopurpurowym środku i dużej średnicy (10-12 cm). Uważana za jedną z lepszych odmian ketmii o niebieskich kwiatach. Kwitnie latem. Nowość na targach Zieleń to życie w Warszawie 2008. Brązowy medal na targach Plantarium.
77.	Hydrangea arborescens Hayes Starburst®	hortensja krzewiasta	c 3
Spektakularna nowa odmiana wyselekcjonowana od siewki znalezionej w ogrodzie Hayes Jackson’s w Alabamie (USA) w 2006. Wprowadzona do Europy przez szkółkę Hovaria z Holandii. Duże kwiatostany podobne do ‘Annabelle’, ale kwiaty są podwójne i gwiazdkowate. Z ich środka wyrastają ciągle nowe płatki, co znacznie przedłuża okres kwitnienia. Kwitnie regularnie co roku. Złoty medal na targach Plantarium w 2007. Nowość na IPM w Essen 2008.
78.	Hydrangea macrophylla Coco®	hortensja ogrodowa	c 5
Odmiana z serii Double Star wyhodowana przez Sakamoto w Japonii . Wywodzi się od odmiany z grupy You & Me. Pierwsza czysto biała forma o pełnych kwiatach. Zaprezentowana na targach IPM w Niemczech w 2008.
79.	Hydrangea macrophylla Endless Summer®	hortensja ogrodowa	c 3
Syn. H.m. Bailmer. Nowatorska odmiana hortensji ogrodowej, która zapoczątkowała całą serię form, wyróżniających się tym, że zawiązują pąki również na jednorocznych pędach. Zapewnia to pewne i długotrwałe kwitnienie przez całe lato aż do jesieni lub powtarzanie kwitnienia wczesną jesienią (zależnie od klimatu). Pochodzi od rośliny wyhodowanej w szkółce Bailey (Minnesota, USA) a odkrytej tamże przez Dr. Michaela A. Dirra z Uniwersytetu Georgia w roku 1998. Kwiaty mają kolor niebieski (gleby kwaśne) lub różowy (gleby alkaliczne).
80.	Hydrangea macrophylla Goldrush®	hortensja ogrodowa	30-40 cm, c 10
Syn.: H.m. Neyosh. Jedna z nowszych odmian o jaskrawo, żółto obrzeżonych liściach i bladoróżowych kwiatach zebranych w płaskie kwiatostany. Pędy dość sztywne, stąd pokrój wyprostowany. Sport odmiany Tricolor znaleziony w szkółce New Place (Wielka Brytania).
81.	Hydrangea macrophylla Pirates Gold®	hortensja ogrodowa	20-25 cm, c 2
Kolejna z grona niewielu odmian o żółtopstrych liściach tym razem pochodząca z Nowej Zelandii (2004, Matthew Miller, Roturoa). Od poprzedniej różni się bardziej rozłożystym pokrojem – pędy skierowane są nieco ukośnie. Liście węższe niż u większości odmian z szerokim, nieregularnym złotożółtym marginesem. Kwiaty bladoliliowe. Objęta licencją od 2005. Wys. do 80 cm. Nowość na targach Plantarium 2008.
82.	Hydrangea macrophylla The Bride®	hortensja ogrodowa	c 3
Syn. H.m. Blushing Bride. Odmiana z serii ‘Endless Summer’ tj. zawiązująca pąki kwiatowe również na jednorocznych pędach. Dzięki temu odznacza się bardzo długim okresem kwitnienia. Kwiatostany kuliste, kwiaty czysto białe nabierające z czasem różowego odcienia. Wyhodowana również przez Michaela Dirra (2001,USA). W handlu od 2007.
83.	Hydrangea paniculata Magical Moonlight®	hortensja bukietowa	50-60 cm
Syn.: H.p. Kolmagimo. Odmiana wyhodowana w szkółce Kolster Beheer z Boskoop w wyniku prac hodowlanych przeprowadzonych w latach 1999-2001. W ich wyniku wyselekcjonowano roślinę o wyprostowanym pokroju, sztywnych, obficie kwitnących pędach i dużych kwiatostanach (średnicy ok. 28 cm) o zielonkawo-białych kwiatach większych od odmiany ‘Grandiflora’.
84.	Hydrangea paniculata Vanille Fraise®	hortensja bukietowa	40-60 cm
Syn. H.p. Renhy. Nowa odmiana wyhodowana w szkółce Jeana Renaulta z Gorron we Francji. Krzew wysokości do 2 m i szerokości ok. 1,5 m o ciemnoczerwonych, sztywnych łodygach. Głównym walorem dekoracyjnym są duże, o regularnym kształcie kwiatostany złożone z płonych kwiatów, pojawiające się latem. Początkowo są one białe ale szybko zmieniają się na różowe a w końcu na ciemnoczerwone. Brązowa medalistka targów Plantarium w 2006, zdobywca pierwszej nagrody na wystawie Salon du Vegetal w 2007 we Francji.
85.	Hydrangea quercifolia Little Honey®	hortensja dębolistna	25-30 cm
Odmiana wyselekcjonowana w szkółce Briggs (Washington, USA) w 1999. Pochodzi od mutacji pędowej odmiany ‘Pee Wee’. Karłowy zwarty krzew średnicy ok. 1,2 m. Liście wiosną złocistożółte, latem nieco zielenieją, jesienią przyciągają uwagę swoim czerwono-brązowym wybarwieniem. Latem ukazują się białe, wiechowate kwiatostany (dł. ok. 15 cm).
86.	Hypericum inodorum Magical® Beauty	dziurawiec bezwonny	25-30 cm
Syn.: H. ‘Kolmbeau’. Jedna z serii nowych odmian wyhodowanych w Holandii w szkółce Gebr. Kolster, Wageningen w roku 2000. Wyróżniające ją cechy to: odporność na rdzę, ciemnozielone, odporne na oparzenia słoneczne liście, duże owoce (ok. 1 cm) o niespotykanym, łososiowo-różowym kolorze, zwarty i rozłożysty pokrój rośliny (wys. 60 cm, szer. 75 cm) oraz przedłużona trwałość owoców w bukietach (ok. 2 tyg.).
87.	Ilex crenata Convexa Gold	ostrokrzew karbowany	fp 40 cm
Odmiana pochodząca z Holandii. Liście drobne, zimozielone identyczne jak u odmiany Convexa: wypukłe, błyszczące, 15 mm długie i 6 mm szerokie z tą różnicą że są żółto przebarwione. Ciekawie na ich tle wyglądają liczne czarne owoce (klon żeński) pojawiające się od jesieni, pozostające na roślinie całą zimę. Wzrost wolny.
88.	Ilex x meserveae Golden Prince	ostrokrzew Meservy	40-50 cm
Jeden z grupy mieszańców dwóch gatunków: I. rugosa i I. aquifolium, uważanych za najbardziej mrozoodporne spośród ostrokrzewów. Odmiana pochodząca z Holandii (G.S. Kuijf, Boskoop, 2002) od mutacji ‘Blue Prince’. Ma taki sam szeroki, wzniesiony pokrój i nieregularny wzrost. Liście ciemno-oliwkowo-zielone o bardzo szerokim, złocistożółtym obrzeżeniu. Młode pędy purpurowo nabiegłe.
89.	Kalopanax septemlobus	kolcosił drzewiasty	50-60 cm, c 5
Syn. K. pictus. Drzewo z rodziny araliowatych występujące na dużym obszarze Dalekiego Wschodu dorastające w naszych warunkach do 15-20 m wysokości o ażurowej, dość szerokiej koronie. Pędy, gałęzie i pień pokryte dużymi, ostrymi kolcami. Liście dłoniaste, do 30 cm średnicy, 5-7 klapowe, wcięte do połowy blaszki, jesienią przebarwiające się na żółto. Kwitnie latem (VIII, IX), drobne, białe kwiaty zebrane są w duże wiechy. Owoce – drobne, czarne jagody wiszą do zimy. Roślina miododajna, dość powoli rosnąca, odporna na mróz.
90.	Laburnum x watereri Sunspire	złotokap Waterera	fp 120 cm
Mieszaniec dwóch gatunków: złotokapu alpejskiego (L. alpinum) i pospolitego (L. anagyroides). Odmiana wyselekcjonowana przez Wayne Belchera w szkółce T.H. Belcher and Sons (Boring, Oregon, USA). Cechuje się pionowym pokrojem, wolniejszym tempem wzrostu oraz licznymi, bocznymi, krótkimi rozgałęzieniami. Przyjmuje pokrój małego drzewka wys. do 4,5 m, o zwartej, wąsko kolumnowej koronie. Kwiatostany żółtych kwiatów (V, VI) nieco szersze, gęściejsze i krótsze od formy wyjściowej. Wytwarza bardzo niewiele trujących nasion.
91.	Leycesteria formosa Golden Lanterns®		30-40 cm, c 3
Syn.: L.f. Notbruce. Rzadko sadzony krzew z rodziny przewiertniowatych, pochodzący z Himalajów. Odmiana wyhodowana przez Bruce Barbera w szkółce Nottcuts (Essex, Wielka Brytania). Wzniesiony krzew wysokości człowieka o złocistożółtych liściach i czerwono nabiegłych młodych przyrostach. Od VII do IX pojawiają się ciekawe, białawe kwiaty zebrane w zwieszające się kłosy dł. do 10 cm w kątach purpurowo fioletowych podsadek dł. do 3 cm. Owocem są kuliste, czerwone jagody otoczone fioletowymi podsadkami. Mrozoodporność: ok. – 23 st. C.
92.	Leycesteria formosa Purple Rain		30-40 cm, c 3
Najbardziej bodajże znana odmiana tego rzadko spotykanego u nas gatunku. Od poprzednio opisanej różni się brązowo nabiegłymi młodymi przyrostami. W ciągu sezonu liście pozostają zielone. Kwiaty większe niż u gatunku. Choć zdarza się nieraz w surowsze zimy, ze puste w środku pędy przemarzają roślina odrasta od podstawy i w tym samym roku zakwita.
93.	Liquidambar styraciflua Aurea	ambrowiec amerykański	150-175 cm
Stara odmiana znana już przed 1880. Średniej wielkości drzewo (12-17 m) o szeroko piramidalnej lub stożkowatej koronie. Podobnie jak u gatunku z wiekiem na korze wykształcają się charakterystyczne listewki korkowe. Liście 5-klapowe, błyszczące i ciemnozielone z nieregularnymi jasnożółtymi przebarwieniami. Z daleka nadaje to roślinie zielonkawo-żółty wygląd. Jesienią żółte partie liści zmieniają się na różowe a zielone na ciemnoczerwone.
94.	Liquidambar stryraciflua Golden Treasure	ambrowiec amerykański	60-80 cm
Odmiana karłowa wyselekcjonowana w Australii i wprowadzona do uprawy przez szkółkę Duncan & Davies z Nowej Zelandii w 1974. Liście wyróżniają się złocistożółtym obrzeżeniem przechodzącym jesienią w kremowe. Zielona, środkowa część liścia przebarwia się na kolor ciemnoczerwony i różowy. Wzrost znacznie wolniejszy niż u gatunku, liście również nieco mniejsze.
95.	Liquidambar styraciflua Rotundiloba	ambrowiec amerykański	125-175 cm
Odmiana opisana już w 1931 przez A. Rehdera jako forma botaniczna na podstawie okazu znalezionego w stanie Północna Karolina (USA). W porównaniu z gatunkiem wyróżniają ją dwie cechy: klapy liści są wyraźnie zaokrąglone na końcach a nie zaostrzone i odmiana ta nie wytwarza owoców, co ma znaczenie przy sadzeniu ambrowców jako drzew miejskich.
96.	Magnolia Butterflies	magnolia	80-100 cm
Bardzo wartościowa nowa odmiana o żółtych kwiatach pochodząca od znanego hodowcy Philla Savage’a z USA. Mieszaniec Magnolia acuminata odm. Fertile Myrtle i Magnolia denudata. Szybko rosnące małe drzewko o wyprostowanym pokroju. Jaskrawo żółte, wczesne kwiaty mają 10-14 płatków, które nie brązowieją w miarę długo trwającego kwitnienia. Pręciki czerwone.
97.	Magnolia Columnar Pink	magnolia	125-150 cm
Ciekawa odmiana o kolumnowym pokroju i różowych kwiatach. Drugi rok w naszej ofercie. Brak dokładniejszych danych. Oferowane rośliny pochodzą od Maurice Fostera z Wielkiej Brytanii.
98.	Magnolia denudata	magnolia naga	150-175 cm
W stanie naturalnym występuje w środkowych i wschodnich Chinach. Kwiaty białe lub bladokremowe, na zewnątrz delikatnie kremoworóżowe u nasady, przyjemnie pachnące, złożone z 9 płatków. Kwitnie na początku maja. Silnie się rozgałęzia. Wyrasta do ok. 10 m wysokości. Liście dł. 7-15 cm. Prosto stojące owocostany do 15 cm długości. Młode pędy pokryte włoskami.
99.	Magnolia Honey Flower	magnolia	80-100 cm
Kolejna nowa odmiana magnolii o żółtych kwiatach otrzymana w wyniku krzyżowania M. acuminata odm. Miss Honeybee i magnolii ‘Butterfly’. Prawdopodobnie uzyskana w Belgii (de Spoelberch).
100.	Magnolia hypoleuca	magnolia szerokolistna	125 cm c 3
Syn.: M. obovata. W stanie naturalnym występuje w górskich lasach Japonii. Poza ojczyzna tworzy krzewy lub drzewa wys. do 10-15 m. Pędy grube, młode oliwkowozielone, starsze czerwonobrązowe. Liście bardzo duże odwrotnie jajowate dł. do 45 cm skupione na wierzchołkach pędów. Kwiaty kształtu czarki średnicy 15-20 cm, złożone z 6-9 białych lub kremowych płatków, przyjemnie pachnące rozwijają się w czerwcu. W Polsce spotykana w arboretach.
101.	Magnolia Laura Saylor	magnolia	125-150 cm
Odmiana uzyskana w 1976 przez Phila Savage’a (Michigan, USA) ze skrzyżowania M. denudata ‘Sawada’s Pink’ i M. sprengeri odm. ‘Diva’. Małe drzewo o pionowym pokroju, zwykle z pojedynczym przewodnikiem. Pędy brązowe, gładka szara kora. Kwiaty złożone z 9-12 płatków, jasnoróżowych na zewnątrz, białych z różowawym rumieńcem wewnątrz. Płatki nie rozchylają się poniżej podstawy.
102.	Magnolia x loebneri Donna	magnolia Loebnera	80-100 cm
Mieszaniec magnolii japońskiej (M. kobus) i gwiaździstej (M. stellata). Odmiana wyhodowana przez Harry Heinemana (USA) i nazwana na cześć jego żony. Pionowo rosnący, gęsto rozgałęziony krzew (wys. 3-5 m) o dużej odporności na mróz. Kwiaty średnicy ok. 20 cm, pachnące, na zewnątrz czysto białe, wewnątrz z bardzo delikatnym różowym odcieniem zbudowane z 12-13 płatków. Kwitnie bardzo obficie na przełomie kwietnia i maja.
103.	Magnolia x loebneri Wildcat	magnolia Loebnera	60-80 cm
Odmiana wyselekcjonowana z siewki Magnolia kobus var. borealis przez Larry Langforda (Tennessee, USA) a więc pochodzi od najbardziej mrozoodpornego gatunku. Kwiaty białe z różowym rumieńcem, po rozwinięciu przypominają chryzantemy bowiem mają 52 płatki długości 10-12,5 cm. Kwitnie w tym samym czasie co inne mieszańce Loebnera przez ok. 6 tygodni.
104.	Magnolia May To Frost	magnolia	60-80 cm
Intrygujaca nowa odmiana wyhodowana w 1997 przez Augusta Kehra. Wynik krzyżówki: (magnolia liliiflora x magnolia cylindrica) x magnolia ‘Ruby’. Gęsto rozgałęziony krzew o pionowym wzroście i ciemnozielonych sztywnych liściach o pofalowanym brzegu. Najważniejszą cechą tej magnolii jest to, ze powtarza kwitnienie w ciągu całego okresu wegetacji (zgodnie z nazwą do mrozów). Kwiaty w kształcie kropli, ciemnoróżowe, nigdy się całkowicie nie otwierają. Nazwa odmiany nie jest jeszcze zatwierdzona i być może ulegnie zmianie. Duża wytrzymałość na mróz.
105.	Magnolia Peachy	magnolia	50-60 cm
Jedna z wielu odmian pochodzących od Phila Savage’a (Bloomfield Hills, USA). Wynik krzyżówki M. acuminata ‘Fertile Myrtle’ x M. sprengeri var. sprengeri zarejestrowa w 1994. Dość szybko rosnące małe drzewko z wiekiem rozrastające się na boki. Kwiaty pachnące o unikalnym wybarwieniu: pomarańczowo-różowe, kremowo-białe wewnątrz, dość duże, o kształcie tulipana, złożone z 9 płatków. Po otwarciu średnicy do 20 cm. Kwitnie wraz z rozwojem liści na początku maja. Trzy zewnętrzne płatki mają wyraźny brzoskwiniowy kolor. Wystarczająca mrozoodporność.
106.	Magnolia Solar Flair	magnolia	80-100 cm
Kolejna z prezentowanych odmian o żółtych kwiatach. Wyhodowana przez Augusta Kehra w wyniku skrzyżowania M. x brooklynensis ‘Woodsman’ i M. ‘Gold Star’. Małe szybko rosnące drzewko zwykle o pojedynczym pniu i piramidalnej koronie dorastające do wys. 9 m. Żółte wyprostowane kwiaty (wys. do 12 cm) pojawiają się przed rozwojem liści, u podstawy są delikatnie różowo nabiegłe. Liście dł. do 20 cm na brzegach silnie pofalowane.
107.	Magnolia x soulangiana Sundew	magnolia pośrednia	80-100 cm
Syn.: M. ‘Pickard’s Sundew’. Jedna z serii wielu odmian wyhodowanych w latach 60-tych przez Amosa Pickarda z Canterbury (Wlk. Brytania), wyselekcjonowanych spośród siewek odmiany Picture. Duży krzew o pionowym pokroju i wielu pniach. Kwiaty pękate o kształcie czarki, na zewnątrz różowe z delikatnym pomarańczowym odcieniem, w środku kremowo-białe. Duża wytrzymałość na mróz (do – 27 st. C). Kwitnie przed rozwojem liści w kwietniu.
108.	Magnolia stellata Waterlily	magnolia gwiaździsta	80-100 cm
Jedna ze starszych odmian pochodzącego z Japonii gatunku. Kwitnie obficie przed rozwojem liści (III-IV) ale nieco później od innych (1-2 tyg.). Kwiaty pachnące, biało-różowe, średnicy ok. 8 cm o ponad 30 szeroko rozstawionych, później odchylonych do tyłu płatkach. Gęsto rozgałęziony krzew wys. do 4 m. Kwiaty w pąku z wyraźnym różowym rumieńcem. Pod ta nazwą funkcjonuje na rynku kilka klonów.
109.	Magnolia Sun Ray	magnolia	80-100 cm
Odmiana poliploidalna o 10 kompletach chromosomów otrzymana przez kolchicynowanie odmiany Sundance. W porównaniu do niej ma większe, bardziej żółte kwiaty oraz zakwita nieco później. Wyhodowana przez Augusta Kehra (USA). Krzyżówka M. acuminata x M. denudata. Płatki wąskie, po rozkwitnięciu z wyraźnymi przerwami pomiędzy nimi nawiązują do nazwy odmiany (Pol. promień słońca).
110.	Magnolia Sunsation	magnolia	100-125 cm
Kolejna z odmian uzyskanych przez Augusta Kehra o żółtych kwiatach. Powstała ze skrzyżowania dwóch innych: ‘Woodsman’ i ‘Elizabeth’ w 1997. Płatki kanarkowo-żółte, z wyraźnym purpurowym rumieńcem biegnącym od ich podstawy. Drzewko o piramidalnym pokroju, dorastające do wys. 8 m. Kwitnie już za młodu, najpóźniej w porównaniu z innymi odmianami.
111.	Magnolia Suntown	magnolia	80-100 cm
Odmiana o intensywnie żółtych kwiatach otrzymana w wyniku krzyżówki: M. acuminata x (M. acuminata ‘Fertile Myrtle x M. x soulangiana ‘Picture’).
112.	Magnolia Theodora	magnolia	150-175 cm
Krzyżówka magnolii Campbella (M. campbelli subsp. mollicomata) z odmianą ‘Dark Shadow’. Kwiaty ciemnopurpurowe w kształcie czarki, ukazują się w kwietniu/maju.
113.	Magnolia tripetala	magnolia parasolowata	150-175 cm
W stanie naturalnym występuje w pd-wsch stanach USA gdzie wyrasta w drzewa wys. 10-15 m. Gałęzie szeroko rozpostarte. Liście b. duże (dł. do 60 cm) odwrotnie jajowate, parasolowato zebrane na wierzchołkach pędów. Kremowe kwiaty złożone z 6-9 płatków rozkwitają w VI i VII. Mają średnicę 15-25 cm, purpurowe pylniki i nieprzyjemnie pachną. Okazałe owocostany (do 10 cm) są barwy ciemnoróżowej. Wystarczająco mrozoodporna w zachodniej Polsce.
114.	Magnolia Ultimate Yellow	magnolia	80-100 cm
Krzyżówka M. x brooklynensis i M. acuminata uzyskana w USA w 1991 przez Joe McDaniela i Harry Heinemana. Kwiaty złożone z 6 płatków, nieco mniejsze od odm. Butterflies (średnicy do 15 cm) za to bardziej rozwarte i intensywnie żółte. U podstawy z delikatnym zielonym rumieńcem. Wyrasta w małe drzewko.
115.	Mahonia aquifolium Orange Flame	mahonia pospolita	20-30 cm
Amerykańska odmiana o licznych pędach dorastająca do 60 cm wys. Młode liście rdzawo-pomarańczowe, później lśniące, ciemnozielone, a w zimie bordowe. Roślina zimozielona. Kwiaty jasnożółte, zebrane w gęste wzniesione grona dł. 5-8 cm ukazują się od IV do V.
116.	Morus nigra	morwa czarna	60-80 cm, c 3
Małe drzewo lub duży krzew dorastający do wys. 6- 10 m i podobnej szerokości, pochodzące z zach. Azji. Korona gęsta, zaokrąglona, pień krótki, zwykle skręcony o szarej, bruzdowanej, szorstkiej korze, konary nieregularne. Liście szerokojajowate lub 2-5 klapowe, dł. 6-15 cm, ciemnozielone, z wierzchu bardzo szorstkie i błyszczące, od spodu jaśniejsze. Kwiaty niepozorne, drobne i zielone, ukazują się wczesnym latem. Owocostany owalne, dł. do 3 cm, ciemnoczerwone, słodkie. Dojrzewają w VIII.
117.	Nyssa sylvatica	błotnia leśna	100-125 cm
Wysokie drzewo (do 40 m) pochodzące ze wsch. części Ameryki Pn. o wąskiej, pięknie uformowanej koronie. Konary i gałęzie zwieszają się, liście eliptyczne dł. 5-12 cm, całobrzegie, błyszcząco zielone, od spodu niebieskawe. Kwiaty niepozorne, zebrane w zielonkawe główki. U nas owocuje rzadko. Roślina słynąca z atrakcyjnej sylwetki i przepięknego jesiennego zabarwienia liści – szkarłatno czerwonego. Cenne drzewo parkowe o wolnym wzroście.
118.	Parrotia persica	parocja perska	60-80 cm, c 3
Monotypowy rodzaj z rodziny oczarowatych występujący w pn Iranie. Krzew lub małe drzewo wys. 5-10 m o szerokorozłożystym pokroju i łuskowato oddzielającej się korze. Liście skrętoległe, niepodzielone dł. 6-10 cm jesienią przebarwiają się wspaniale na kolor złotożółty i szkarłatny. Kwiaty niepozorne, bez płatków korony rozwijają się na przedwiośniu. Oryginalny krzew soliterowy.
119.	Parthenocissus tricuspidata Fenway Park	winobluszcz japoński	c 2
Samoczepne, niewymagające pnącze o szybkim wzroście dorastające do dł. 10-15 m. Odmiana pochodząca od mutacji znalezionej przypadkowo przez pracownika naukowego Arboretum Arnold Petera Del Tredici w 1988 na fasadzie budynku w pobliżu słynnego stadionu baseballowego Fenway Park w Bostonie (USA). Stąd pochodzi nazwa odmiany. Wprowadzona do produkcji przez Arboretum Arnold w roku 1992, w handlu od 1998. Wyróżnia się ona żółto-zielonym wybarwieniem liści, utrzymującym się przez cały okres wegetacji. Jesienią przebarwia się na piękny szkarłatno-czerwony kolor. Granatowo-czarne owoce średnicy 0,8 cm dojrzewają we wrześniu i są chętnie zjadane przez ptaki.
120.	Phellodendron amurense	korkowiec amurski	125 cm, c 3
Drzewo wys. do 15 m, o szerokiej koronie, pochodzące z pn Chin i Mandżurii. Kora gruba, korkowa, spękana, jasnoszara. Liście złożone, dł. do 35 cm, z wierzchu błyszcząco ciemnozielone. Kwiaty zebrane w puszysto owłosione wiechy szer. do 8 cm pojawiają się w lipcu. Czarne owoce o średnicy 1 cm po roztarciu wydzielają ostry zapach terpentyny. Wybarwienie jesienne złotożółte.
121.	Photinia x fraseri Little Red Robin	głogownik Frasera	25-30 cm
Głogownik Frasera jest zimozieloną krzyżówką dwóch gatunków: P. glabra i P. serrulata. Oferowana roślina jest miniaturową wersją jednej z bardziej znanych odmian ‘Red Robin’ otrzymaną in vitro. Podobnie do niej młode przyrosty są czerwone i ukazują się przez cały okres wegetacji. Starsze liście są zielone i błyszczące ale mniejsze (4-6 cm). Rośnie wolniej, dorastając do 80 cm wys. Wytrzymuje mrozy do -20 st. C.
122.	Physocarpus opulifolius Center Glow	pęcherznica kalinolistna	40-50 cm, c 3
Nowa odmiana wyselekcjonowana spośród krzyżówek dwóch odmian: Diabolo i Dart’s Gold przez Harolda Pelletta (Minnesota, USA) w 2002. Młode liście są różowo-czerwone ze złotożółtą plamą u nasady po czym szybko zmieniają kolor na ciemnopurpurowy, który utrzymują przez cały okres wegetacji. Różowo-białe kwiaty kontrastują latem z ciemnymi liśćmi. Krzew wys. 1,8-2,5 m.
123.	Pieris japonica Katsura®	pieris japoński	30-40 cm
Nowa odmiana pochodząca od mutacji pędowej. Wyhodowana w Japonii przez Hirose Yoshimichi w 1986. Do Europy sprowadzona przez firmę C. Esveld z Holandii. Wyróżnia się kopulastym, zwartym pokrojem i czerwonobrunatnym wybarwieniem młodych przyrostów – najciemniejszym spośród dotychczas znanych odmian. Ozdobne są również różowe, dzwonkowate kwiaty zebrane w długie, przewisające grona, ukazujące się wiosną. Medalistka targów Plantarium 2003.
124.	Pieris japonica Sinfonia	pieris japoński	40-50 cm
Półkarłowa odmiana (wys. do 1,5 m) o zwartym, szerokim pokroju i wolnym wzroście (0,5 m po 10 latach). Młode pędy żółtozielone. Kwitnie obficie III-IV. Kwiaty białe, dzwonkowate. Wprowadzona na rynek przez firmę C. Esveld z Holandii. Podwyższona mrozoodporność. Srebrny medal na targach Plantarium w 2003.
125.	Platanus x acerifolia Alphen’s Globe Highlight	platan klonolistny	fp 150 cm
Prawdopodobnie pochodzi od holenderskiej odmiany Alphen’s Globe o mniejszej, kulistej koronie. Wyróżniającą cechą są żółte przebarwienia na liściach. Pierwszy rok w naszej ofercie. Wyselekcjonowana w Holandii (?). Cenione drzewo do nasadzeń miejskich. Nazwa odmiany nie jest jeszcze zatwierdzona.
126.	Platanus x acerifolia Tremonia	platan klonolistny	fp 6/8 cm
Syn.: P. x a. Dortmund. Odmiana pochodząca z Niemiec (Gerd Krussmann, ok. 1950) o wąsko-piramidalnej koronie i wyprostowanym pniu. Osiąga wysokość 15-20 m. Podobnie do innych platanów kora łuszczy się dużymi płatami odsłaniając oliwkowe łyko. Liście duże, dłoniasto klapowane, piłkowane, jesienią przebarwiają się na brązowo-żółty kolor. Opadłe liście powoli się rozkładają. Płytko się korzeni, dobrze znosi cięcie.
127.	Poncirus trifoliata	poncyria trójlistkowa	40-50 cm
Ciernisty krzew z rodziny rutowatych (Rutaceae) pochodzący z pn Chin i Korei o liściach sezonowych i efektownych, cytrusowych owocach. Gatunek spokrewniony z cytrusami i często wykorzystywany jako podkładka do szczepienia. Dorasta do wys. 2- 3 m i podobnej szerokości. Pędy ciemnozielone, pokryte mocnymi, sztywnymi, zielonymi cierniami. Liście trójlistkowe z oskrzydlonym ogonkiem, listki długości 3- 6 cm, skórzaste, ciemnozielone. Jesienią przebarwiają się na żółto. Kwiaty białe, pachnące, średnicy 3,5 – 5 cm, ukazują się późną wiosną (często powtórnie jesienią) w kątach liści. Do jesieni rozwijają się zielone, przechodzące w pomarańczowe, niejadalne, filcowato owłosione, duże owoce o średnicy do 5 cm. Nazywana też pomarańczą trójlistkową.
128.	Prunus laurocerasus Ivory®	Prunus laurocerasus Ivory®	fp 80 cm
Nowa odmiana zaprezentowana w 2008 na targach Plantarium, gdzie została nagrodzona brązowym medalem. Wyhodowana przez Fonsa Custersa (Sevenum, Holandia). Zimozielony krzew o pionowym wzroście i szerokim pokroju dorastający do kilku metrów wys. Liście eliptyczne, ciemnozielone i błyszczące z charakterystycznym kremowym lub białym marmurkowym wzorem. W maju ukazują się białe kwiaty zebrane we wzniesione grona.
129.	Prunus laurocerasus Van Nes	laurowiśnia wschodnia	fp 80 cm
Odmiana o szerokim i gęstym pokroju, mniej więcej wzrostu człowieka. Liście dł. 7-11 cm, słabo błyszczące, ciemnozielone. Kwiaty zebrane w liczne grona (VIII-IX). Bardzo zimotrwała forma górska z Kaukazu uprawiana w Holandii już w 1935.
130.	Prunus padus Red Ball®	czeremcha pospolita	fp 120 cm
Silnie krzewiąca się, kulista odmiana o czerwonobrunatnych liściach (wiosną- czerwonych), które w kwietniu, maju ładnie kontrastują z białymi kwiatami. Owoce kuliste, wielkości grochu, czarne. Mutant odmiany 'Coloratus', znaleziony jako "czarcia miotła" w holenderskiej szkółce Marcel van Nijnatten en Zn. Srebrna medalistka targów Plantarium 2004. Zwykle oferowana jako forma pienna.
131.	Prunus serrulata Royal Burgundy	wiśnia piłkowana	80-100 cm
Odmiana wyselekcjonowana w USA przez Franklina D. Parksa (Oregon) przed 1990. Pochodzi od mutacji pędowej na odmianie Kanzan. Drzewko o pokroju wyprostowanym, koronie odwrotnie jajowatej dorastające do wys. 6-8 m. Liście wąskie, piłkowane, błyszczące, brązowoczerwone przez cały sezon, jesienią czerwono-pomarańczowe. Kwiaty ciemnoróżowe, pełne, średnicy ok. 3,5 cm. Szypułki i kielich purpurowoczerwone. Kora gładka, czerwonobrązowa, łuszcząca się.
132.	Prunus serrulata Shirofugen	wiśnia piłkowana	fp 150 cm
Charakteryzuje się szeroką, odwrotnie stożkowatą, często spłaszczoną koroną. Gałęzie, zwłaszcza starsze zwieszają się. Osiąga wys. 6-8 m przy podobnej szer. Gałęzie czerwonawo-brązowe. Kwitnie późno w maju. Kwiaty białe, pełne, (20-36 płatków), na długich szypułkach, średnicy 4-5 cm, w pąku i po przekwitnięciu bladoróżowe. Długi okres kwitnienia (2 tyg.). Młode przyrosty miedzianobrązowe. Jesienne przebarwienie żółto-pomarańczowe. Rzadko wydaje owoce. Roczny przyrost 30 cm.
133.	Quercus macrocarpa	dąb wielkoowocowy	80-100 cm
Gatunek dębu pochodzący ze wsch. części Ameryki Pn. wyróżniający się dużymi owocami dł. do 5 cm w połowie objętymi okrywą owocową, pokrytą frędzlowatymi łuskami. Liście odwrotnie jajowate, dł. do 25 cm, głęboko wcinane, o zaokrąglonych klapach i wyraźnych, szerokich zatokach. Górą lśniąco zielone, nagie, dołem jaśniejsze, owłosione. Drzewo do 40 m wys. o szarej, głęboko bruzdowanej korze. Owoce pozbawione goryczy. W Polsce spotykany w kolekcjach i parkach.
134.	Quercus robur Concordia	dąb szypułkowy	30-50 cm
Stara odmiana dębu pochodząca ze szkółki Van Geert’s z Gandawy (Belgia, 1843) o bardzo wolnym wzroście (1,5 m w 10 lat) osiągająca wys. 6-8 m. Małe drzewo o szeroko rozłożystych konarach i nieregularnej, w zarysie okrągłej koronie. Liście kształtem podobne do gatunku ale wyróżniają się złocistożółtym wybarwieniem widocznym przez cały sezon. Doskonałe drzewo do zestawień kolorystycznych.
135.	Quercus robur Furst Schwarzenberg	dąb szypułkowy	20-30 cm
Odmiana pochodząca ze szkółki Eisenberg w Czechach sprzed 1884. Drzewo stosunkowo gęsto rozgałęzione o pionowym wzroście i szerokiej, stożkowatej koronie. Liście typowe dla gatunku lecz zwykle tylko z 3-5 klapami na każdej stronie. Liście w pierwszym przyroście całe zielone, w drugim obficie kremowo nakrapiane, marmurkowate. Z uwagi na swój pokrój jedna z najlepszych pstrolistnych odmian tego gatunku.
136.	Quercus rubra Magic Fire	dąb czerwony	40-60 cm
Gatunek pochodzący z wsch. części Ameryki Pn. Małe drzewo dorastające do wys. 5-7 m o wąskiej koronie. Młode liście czerwono nabiegłe, w ciągu sezonu zielone typowe dla gatunku. Głównym walorem dekoracyjnym jest wspaniałe, długotrwałe, maślano-żółte jesienne wybarwienie liści, z daleka przyciągające uwagę.
137.	Quercus x turneri Pseudoturneri	dąb Turnera	80-100 cm
Mieszaniec dębu ostrolistnego Q. ilex i szypułkowego Q. robur. Zimozielone drzewo wys. do 10 m o koronie okrągławej do szeroko stożkowatej, gęstej. Liście odwrotnie jajowate do eliptycznych, dł. 7-12 cm, z 5-6 ząbkami, rzadko zatokowo ząbkowane, z wierzchu ciemnozielone i nagie, od spodu owłosione na nerwach. Żołędzie na długich szypułkach, dł. ok. 2 cm, do połowy objęte okrywą owocową. Odmiana pochodzi z Anglii (ok. 1880). W Polsce spotykana w kolekcjach i parkach.
138.	Rhododendron Blattgold	różanecznik	c 4, c 7
Syn.: R. Goldfinger. Jedna z niewielu ale moim zdaniem najlepsza odmiana różanecznika o dekoracyjnych liściach. Należy do grupy Ponticum. Została wyhodowana przez D. G. Hobbiego (Westerstede, Niemcy) w 1994. Szeroki, zimozielony krzew dorastający do wys. 1 m i szer. 1,2 m. Liście lekko pofalowane, wąsko-eliptyczne do lancetowatych, błyszczące, sztywne i ciemnozielone z dużą, nieregularną żółtą plamą pośrodku. Kwiaty ukazują się w końcu V, są jasno fioletowo-różowe z brązowo-żółtym rumieńcem. Powstała z mutacji pędowej odmiany Goldflimmer i różni się od niej bardziej dekoracyjnymi liśćmi o stabilniejszych przebarwieniach.
139.	Rhus typhina Tiger Eyes®	sumak octowiec	40-50 cm
Odmiana karłowa wyhodowana w 2004 r w szkółkach Bailey (USA) znaleziona jako mutacja wśród odmiany Laciniata. Liście w pąku pomarańczowe, później jaskrawożółte, odporne na poparzenia słoneczne. Kształt liści podobny do odm. Laciniata -pierzaste, głęboko powcinane. Jesienią przybie-rają typowy dla gatunku szkarłatno-żółty kolor. Purpurowo-różowe ogonki liściowe silnie kontrastują z wybarwieniem liści. Pokrój luźny o płaskiej koronie, liście zwieszone. Żółtozielone kwiaty pojawiają się latem, czerwonobrązowe skupienia owoców utrzymują się na roślinie przez zimę. Roślina nie tak ekspansywna jak gatunek botaniczny - wytwarza mniej odrostów korzeniowych. Ostatecznie osiąga wysokość ok. 3 m. Zdobyła już kilka prestiżowych nagród m.in. złoto na Plantarium 2004.
140.	Sambucus nigra Black Lace®	bez czarny	25-30 cm
Nowa, rewelacyjna odmiana bzu czarnego wprowadzona na rynek w roku 2006. Liście bardzo głęboko wcięte, prawie czarne, przypominają swym kształtem niektóre odmiany klonów palmowych. Niezwykłe wybarwienie liści silnie kontrastuje z kremowo-różowymi baldachami kwiatów i pojawiającymi się jesienią czerwonymi owocami o podobnej do gatunku botanicznego wartości konsumpcyjnej. Kwitnie wczesnym latem (VI) wydzielając słaby cytrynowy zapach. Osiąga 4 m wys. i podobną szerokość ale może być co roku przycinana nawet do samej ziemi. Hodowca: Ken Tobutt i Jacqui Prevette ze stacji doświadczalnej East Mailing (Wlk. Brytania). Odmiana nagrodzona wieloma prestiżowymi medalami. Wprowadzona na rynek w 2003.
141.	Sambucus nigra Thundercloud	bez czarny	30-40 cm
Odmiana wprowadzona na rynek w 1997, pochodząca ze szkółki Cotswold Garden Flowers (USA, 1992) od mutacji znalezionej na odm. Guincho Purple. Wyróżniającą cechą są ciemnopurpurowe liście kontrastujące z ukazującymi się na przełomie V i VI czerwono-różowymi kwiatami. Owoce ciemne, typowe dla gatunku. Nie przycinany może wyrastać do wys. 5 m.
142.	Sinocalycanthus chinesis	kielichowiec chiński	60-80 cm
Gatunek pochodzący z centralnych Chin, opisany stosunkowo niedawno (1963). Krzew wys. 2-3 m o rozłożystym pokroju i jasnych pędach. Liście duże, błyszczące i owalne dł. ok. 15 cm. Duże, czarkowate kwiaty średnicy 7 cm ukazują się od połowy VI i zdobią roślinę przez cały VII. Złożone są z 2 okółków płatków: zewnętrznych białych i wewnętrznych żółtych. Roślina dość odporna na nasze mrozy. Duże liście są łatwo uszkadzane mechanicznie.
143.	Skimmia japonica Magic Marlot®	skimia japońska	c 3, c 1,5
Wiecznie zielony krzew występujący w Japonii i na Tajwanie. Odmiana pojawiła się na rynku w 2007 kiedy to zdobyła złoty medal na targach Plantarium. Wyhodowana została w szkółce Van Son & Koot (Kaatsheuvel, Holandia). Pochodzi od mutacji pędowej znalezionej na odmianie Marlot w 1998. Niski krzew o zwartym pokroju dorastający do wys. 0,5 m w ciągu 10 lat. Jesienią pojawiają się kremowo-białe pąki kwiatowe, zimą przechodzące w różowoczerwone. Różowobiałe , pachnące kwiaty otwierają się wiosną. Dodatkową ozdobą są srebrno obrzeżone, sztywne liście dł. do 5 cm.
144.	Sorbus aucuparia Autumn Spire®	jarząb pospolity	fp 150, 100 cm
Syn.: S.a. Flanrock. Najwyżej oceniona nowość na targach Zieleń to życie w 2007. Małe drzewo dorastające do 5 m wys. o wąsko kolumnowym pokroju i obficie owocujące. Złotożółte owocostany zdobią roślinę od VIII do X. Jesienne przebarwienie liści intensywnie ciemnoczerwone. Pierwsza odmiana żółto owocowa o kolumnowym pokroju. Wyhodowana w szkółce Flannery’s w Irlandii. Pochodzi z selekcji siewek odmiany Joseph Rock. Wyróżniona nowość na targach Groot Groen w Holandii w 2004.
145.	Spirea japonica Magic Carpet®	tawuła japońska	20-30 cm
Syn.: s.j. Walburna. Gatunek pochodzący z Japonii wprowadzony do uprawy w 1850 (Robert Fortune). Nowa odmiana wyselekcjonowana przez Davida Tristrama w szkółce Walberton (Sussex, Wlk. Brytania) spośród siewek odmiany Gold Flame. W uprawie od 1994. Bardzo kolorowy krzew o kopulastym, zwartym pokroju dorastający do wys. 70 cm i szer. 100 cm (po 5 latach). Łodygi zielone, młode liście wiosną jasnoczerwone przechodzące poniżej w żółtozielone, w ciągu sezonu złociste do cytrynowozielonych, jesienią w tonacjach czerwonych i pomarańczowych. Liście owalne dł. do 4 cm, piłkowane. Kwiaty w szczytowych baldachogronach, purpuroworóżowe. Wzrost w pierwszym roku poziomy, później podobnie jak odm. Golden Princess.
146.	Stachyurus praecox		50-60 cm
Krzew o liściach sezonowych i wczesno wiosennych gronach kwiatów. Dorasta do wys. 2 m i podobnej szerokości. Pędy czerwonopurpurowe, błyszczące, lekko przewieszające się. Liście eliptycznojajowate, dł. 7- 14 cm, słabo sercowate lub zaokrąglone u nasady. Kwiaty żółtawe, dzwonkowate, dł. ok. 8 mm, zebrane w zwisające kłosy dł. 8- 13 cm, pojawiają się od marca do kwietnia i wyglądają jak sznury pereł. Zawiązują się już późnym latem i otwierają się przed rozwojem liści na 2 tyg. przed podobnym Stachyurus chinensis. Gatunek wywodzący się z Japonii.
147.	Stewartia pseudocamellia	stewartia kameliowata	40-50, 100-125 cm
W swej ojczyźnie, Japonii jest małym drzewem wys. do 10 m, starsze okazy także u nas dorastają do 5-6 m. Dekoracyjna, brązowoczerwona kora oddziela się mniejszymi lub większymi płatami. Liście dł. 3-8 cm, podługowato zaostrzone, świeżo zielone jesienią przebarwiają się na czerwono lub karminowo. Od VII do VIII pojawiają się czarkowate, białe kwiaty średnicy 5-6 cm o pomarańczowożółtych pylnikach.
148.	Styrax japonica	styrak japoński	125-150 cm
Jeden z najbardziej dekoracyjnych i najodporniejszych na mróz gatunków spośród znanych ponad stu. Krzew osiągający u nas kilkumetrową wysokość o horyzontalnie rozpostartych gałęziach ze zwisającymi końcami. Liście eliptyczne i zaostrzone dł. 2-8 cm, ciemnozielone. Woskowate, białe, zwisające kwiaty o słabym zapachu, żółtych pręcikach i średnicy 2-3 cm pojawiają się od VI do VII. Zebrane są po 3-6 w pęczki. W okresie kwitnienia cała roślina obsypana jest białymi kwiatami. Owocem jest kulisty pestkowiec. Pochodzi z Japonii i Chin.
149.	Syringa pekinensis	lilak pekiński	60-80 cm
Zwykle wielopniowy krzew dorastający do wys. 5 m o łukowato wygiętych pędach. Kora dekoracyjna, cynamonowo czerwona, gładka i łuszcząca się, na młodych pędach czerwonawa. Liście ciemnozielone, sercowate dł. do 8 cm. Kwiaty białożółte, o intensywnym miodowym zapachu ukazują się w VI-VII. Zebrane są w duże wiechy 8-15 cm. Gatunek bardzo odporny na mróz pochodzący z terenu północnych Chin.
150.	Syringa pekinensis Beijing Gold	lilak pekiński	150-175 cm
Syn.: s.p. ‘Zhang Zhiming’. Jedna z nowszych odmian poprzednio opisanego gatunku lilaka wyselekcjonowana w Ogrodzie Botanicznym w Pekinie przez Zhanga Zhiminga ze względu na kremowożółte, silnie pachnące kwiaty. Dodatkowym walorem tej rośliny jest dekoracyjna, błyszcząca kora o cynamonowoczerwonym zabarwieniu. Jesienne wybarwienie liści złocistożółte.
151.	Syringa x persica Laciniata	lilak perski	40-50 cm
Obecnie uważany za odrębny gatunek: Syringa laciniata, od którego wywodzi się lilaka perskiego (Syringa x persica). Pochodzi z terenu Chin, Pakistanu i Turkmenistanu. Niski, szeroki krzew o zwartym pokroju osiągający wysokość ok. 2 m. Kwiaty małe, bladofioletowe, pachnące, zebrane w wiechy (ok. 8 cm) ukazują się późną wiosną wzdłuż łukowato przewieszających się pędów. Ciekawostką są głęboko powcinane liście . Na jednej roślinie (pędzie) mogą też występować liście całobrzegie.
152.	Syringa reflexa	lilak zwisłokwiatowy	50-60 cm
Krzew pochodzący z Chin o szerokiej, gęstej, zaokrąglonej koronie dorastający do wys. 4-6 m i szerokości ok. 3,5 m. Liście podługowato-jajowate dł. do 15 cm, z wierzchu ciemnozielone. Roczny przyrost ok. 35 cm. Kwiaty drobniejsze od zwykłego bzu, pachnące, karminowo różowe, wewnątrz białawe, zebrane w charakterystyczne stożkowate, zwisające wiechy dł. 10-25 cm. Kwitnie w końcu V, pocz. VI. Gatunek obficie kwitnący, wytrzymały na mrozy.
153.	Tamarix ramosissima Hulsdonk White®	tamaryszek rozgałęziony	c 2
Krzew o dość luźnej budowie i przewieszających się, brązowoczerwonych pędach dorastający do wys. 2-3 m. Pochodzi ze szkółki Hulsdonk (Holandia) gdzie został wyselekcjonowany w 2002 spośród siewek. Unikalną cechą tej odmiany są niespotykane u tego gatunku białe kwiaty, zebrane w długie, wąskie grona. Odmiana licencjonowana przez firmę Valkplant.
154.	Tilia cordata Lico	lipa drobnolistna	fp 150 cm
Karłowa odmiana lipy o szeroko owalnej, zwartej koronie. Liście (6-10 cm dł) i kwiaty mniejsze niż u gatunku. Wolno rosnąca (10 cm rocznie).
155.	Tilia cordata Simone	lipa drobnolistna	fp 180 cm
Niewysokie drzewo dorastające do 4-6 m o regularnej, kulistej koronie średnicy do 4 m. Liście jasnozielone, małe (4-6 cm) szczególnie drobne na letnich przyrostach. Pędy dość cienkie. Kwitnie jasnożółto, podobnie jak gatunek w VI-VII. Odmiana o dużej odporności na choroby i szkodniki. Nadaje się szczególnie do obsadzeń miejskich. Wyselekcjonowana w 1994 spośród siewek w szkółce A. van Nijnattena (Holandia). Nagrodzona srebrnym medalem na targach Plantarium w 2000.
156.	Ulmus parvifolia Geisha	wiąz drobnolistny	fp 80 cm
Jedna z mniejszych odmian tego gatunku prawdopodobnie pochodząca z Japonii. Miniaturowe drzewko wys. do 2 m o zaokrąglonym pokroju i licznych, drobnych, ażurowych gałązkach. Bardzo dekoracyjne ulistnienie: liście małe (2-3 cm), drobno ząbkowane, wiosną z wąskim, kremowożółtym obrzeżeniem, niektóre nawet całe żółte. Latem ciemnozielone. Wzrost bardzo wolny.
157.	Viburnum plicatum Mary Milton	kalina japońska	40-50 cm
Forma ‘plicatum’ czyli o sterylnych kwiatach, nie wydająca owoców. Szeroki krzew o pionowym wzroście dorastający do wys. 2,5-3 m. Młode liście miedzianobrązowe. W maju ukazują się liczne jasnoróżowe kwiaty zebrane w kuliste podbaldachy o średnicy 6-8 cm. Prawdopodobnie wyselekcjonowana w USA. Gatunek pochodzący z Chin i Japonii ale nie znany w stanie dzikim.
158.	Vinca minor Illumination®	barwinek pospolity	c 1,5
Syn.: V.m. Cahill. Wiecznie zielona płożąca sie krzewinka. Odmiana wyselekcjonowana przez C.A. Henslera (Newport, USA) ok. 1995. Liście dł. do 5 cm, żółte z ciemnozielonym marginesem, szczególnie jaskrawe w słońcu. Kwiaty podobne jak u gatunku choć nie tak liczne jak u innych odmian ukazują się latem i mają kolor fioletowo niebieski. Doskonała roślina okrywowa. Odmiana nagrodzona srebrnym medalem na targach Plantarium w 2003.
159.	Wisteria floribunda Black Dragon	wisteria kwiecista	c 2
Prawoskrętne, ekspansywne, szybko rosnące pnącze dorastające do wys. 8 m, pochodzące z Japonii. Odmiana znana już przed 1870. W handlu spotykana pod kilkoma różnymi nazwami: Royal Purple, Violacea Plena, Kokuryu. Jedna z niewielu o pełnych kwiatach. Kwitnie obficie późną wiosną, kwiaty ciemnofioletowe, podwójne, zebrane w luźne grona dł. 30 cm. Liście pierzasto złożone, jesienią przebarwiające się na żółto.
160.	Xanthoceras sorbifolium		c 5
Jedyny gatunek z tego rodzaju, należącego do rodziny mydleńcowatych (Sapindaceae). Krzew o wzniesionym pokroju, pochodzący z pn Chin. Osiąga wys. do 4 m i do 3 m szerokości. Bardzo rzadko spotykana roślina uprawiana ze względu na efektowne liście i ozdobne kwiaty. Liście złożone, dł. do 30 cm. Listki, w liczbie do 17, wąskoeliptyczne do lancetowatych, piłkowane, błyszczące, ciemnozielone. Kwiaty białe, gwiazdkowate, średnicy do 3 cm, zebrane są we wzniesione kłosy dł. do 15- 20 cm, pojawiają się późną wiosną wraz z liśćmi. Podstawa korony od środka żółtozielona, przechodząca w karminową. Nasiona słodkie, jadalne wielkości grochu. Owocem jest 3-komorowa torebka. Roślina wystarczająco mrozoodporna.