» Plantmar - Oferta dla kolekcjonerów

IGLAKI DLA KOLEKCJONERÓW

1.	Abies alba Green Spiral	jodła pospolita	30-40 cm
Wolno rosnąca (15-30 cm rocznie) odmiana jodły o wyprostowanej sylwetce i zwisających, spiralnie skręconych gałęziach. Igły jak u gatunku: ciemnozielone i błyszczące. Dorasta do 9 m wys. i 3 m szerokości. Wyselekcjonowana w USA.
2.	Abies cephalonica Meyer’s Dwarf	jodła grecka	35-40 cm c 7,5
Odmiana zwykle nie wytwarzająca przewodnika o spłaszczonym rozłożystym, nieregularnym pokroju. Igły ciemnozielone, srebrne od spodu, krótsze niż u gatunku (8-15 mm) promieniście osadzone na krótkich pędach. Młode przyrosty jasnozielone. Dorasta do 0,5 m wys. i 1,5 m szerokości.
3.	Abies concolor Archer’s Dwarf	jodła kalifornijska	25-30 cm c 4
Odmiana karłowa o zwartym stożkowatym pokroju i szaroniebieskich, zakrzywionych igłach, krótszych niż u gatunku. Wzrost wolny – po wielu latach dorasta do 1,5 m wysokości. Wyselekcjonowana w Anglii (1982, J.W. Archer).
4.	Abies concolor Blue Saphire	jodła kalifornijska	10 cm
Nowa, karłowa odmiana jodły kalifornijskiej o intensywnie niebieskich igłach. Pokrój zwarty, wzniesiony, nieregularny. Pochodzi od czarciej miotły znalezionej na odmianie ‘Violacea’. Roczne przyrosty – do 2 cm.
5.	Abies concolor Gable’s Weeping	jodła kalifornijska	25-30 cm c 2
Odmiana karłowa pochodząca z USA (Joseph Gable, Pennsylvania, 1970) sporadycznie wytwarzająca przewodnik. Zwykle przyjmuje płaski, ścielący się po ziemi pokrój. Pędy boczne silnie zwieszające się. Igły spłaszczone, zakrzywione, szaro-zielone. Roczne przyrosty ok. 7 cm.
6.	Abies concolor Ostrov nad Ohri	jodła kalifornijska	20 cm
Odmiana karłowa wyselekcjonowana w Czechach. Igły jasnoniebieskie, skręcone podobnie jak pędy. Pokrój spłaszczony, wzrost wolny.
7.	Abies concolor Pendula	jodła kalifornijska	15-20 cm
Selekt o wąskim, pionowym pokroju i silnie zwieszających się pędach bocznych. Umiarkowane tempo wzrostu ok. 15 cm rocznie.
8.	Abies concolor Wintergold	jodła kalifornijska	60-70 cm, 40-50 cm
Odmiana wyróżniająca się sezonową zmiennością barw. Igły spłaszczone, długie, latem zielone, zimą przybierają złociste wybarwienie. Tworzy regularne, stożkowe, zagęszczone formy. W młodym wieku rośnie wolno z czasem wytwarzając przewodnik. W ciągu 10 lat osiąga wys. ok. 1,5 m.
9.	Abies koreana Blue Magic	jodła koreańska	30/+ cm, c 3
Jedna z nowszych karłowych odmian o stożkowatym pokroju i srebrno-niebieskich igłach. Uzyskana sztucznie w wyniku traktowania nasion kobaltem. Roczne przyrosty ok. 15 cm. Ozdobne, sterczące do góry, purpurowe szyszki.
10.	Abies koreana Dwarf Prostrate	jodła koreańska	25-30 cm, c 5
Syn. ‘Prostrate Beauty’. Odmiana karłowa o kulisto-spłaszczonym, nieregularnym pokroju. Gałęzie ułożone horyzontalnie. Igły ciemnozielone, sztywne. Wzrost do 1 m, średnio wolny (ok. 15 cm). Szyszkuje obficie już w młodym wieku. Niejednorodny selekt pochodzący z USA.
11.	Abies koreana Golden Glow	jodła koreańska	30-35 cm, c 3
Odmiana wyróżniająca się żółtym, czasem nawet lekko pomarańczowym wybarwieniem igieł. Pokrój zwarty, gęsty, stożkowy. Wzrost powolny. Wyselekcjonowana w Holandii (Konijn, 1990)
12.	Abies koreana Green Carpet	jodła koreańska	25-30 cm, c 4
Odmiana o płaskim, szeroko stożkowym, regularnym pokroju. Tworzy kopcowate formy o zagęszczonej budowie i ciemnozielonych, długich igłach. Młode przyrosty dużo jaśniejsze, kontrastujące. Rośnie wolno – 5-7 cm rocznie. Wyselekcjonowana ok. 1990 w Holandii.
13.	Abies koreana Kristallkugel	jodła koreańska	20/+ cm, c 3
Odmiana karłowa, bardzo wolno rosnąca (przyrosty roczne ok. 3 cm). Igły zielone. Tworzy bardzo zwarte formy w kształcie spłaszczonej kuli. Dorasta do wysokości 25 cm i szerokości 50 cm.
14.	Abies lasiocarpa Duflon	jodła górska	fp 10-15 cm
Jedna z najmniejszych odmian tego gatunku o bardzo małych przyrostach (0,5-1 cm rocznie). Pokrój kulisty przechodzący w starszym wieku w zagęszczony stożek. Zabarwienie igieł zielonkawoniebieskie. Pochodzi od naturalnej mutacji znalezionej w USA w 1954.
15.	Abies nordmanniana Aurea	jodła kaukaska	40/+ cm, bryła
Selekt odznaczający się złocistożółtym, częściowym przebarwieniem się igieł, szczególnie widocznym jesienią i zimą. Roślina o średnim tempie wzrostu. Pozostałe cechy zbliżone do gatunku.
16.	Abies pinsapo Aurea	jodła hiszpańska	30-40 cm, c 3
Wolno rosnąca odmiana o siarkowo-żółtych, sztywnych igłach. Osiąga wysokość ok. 3 m. Szczególnie atrakcyjna wiosną. Pokrój stożkowy.
17.	Abies procera Aurea	jodła szlachetna	30-40 cm, c 5
Syn.: ‘Sherwoodii’. Ciekawa odmiana o siarkowo-żółtym wybarwieniu igieł. Dorasta do 9 m wysokości. Wzrost wolniejszy od gatunku (20 cm rocznie) pokrój stożkowy. Wyselekcjonowana w 1933 (Andy Sherwood, USA).
18.	Abies procera La Graciosa	jodła szlachetna	25/+ cm
Odmiana półkarłowa wyselekcjonowana w USA ok. 1985. Pędy boczne długie, silnie zwieszone. Przyrosty roczne do 15 cm.
19.	Abies veitchii Heddergott	jodła Veitcha	20/+ cm
Gatunek spokrewniony z jodłą koreańską. Zwarta odmiana karłowa pochodząca ze szkółki Heddergott w Niemczech (1986). Wzrost wolny (3-5 cm rocznie). Igły zielone i błyszczące, od spodu srebrzyste, często lekko wygięte ku górze. Pokrój mniej lub bardziej kulisty.
20.	Abies veitchii Pendula	jodła Veitcha	40-50 cm, bryła
Syn.: ‘Jeddeloh Weeping’. Wytworna, dość rzadko uprawiana odmiana o zwisających gałęziach. Igły zielone, błyszczące. Osiąga wysokość ok. 3 m i szerokość 0,8 m. Pochodzi ze szkółki Jeddeloh z Niemiec (1970).
21.	Calocedrus decurrens Berrima Gold	cedrzyniec kalifornijski	40-50 cm, c 4
Gatunek północnoamerykański przypominający tuję zachodnią. Odmiana wyhodowana w Australii, wprowadzona do Europy w 1976 przez szkółki Hilliera. Pokrój szerokostożkowy, igły żółtozielone latem, żółto -pomarańczowe jesienią i zimą. Roczne przyrosty ok. 15 cm.
22.	Calocedrus decurrens Maupin Glow	cedrzyniec kalifornijski	40-50 cm, c 4
Odmiana pochodząca z USA. Roślina o pokroju wąskostożkowym, w ciągu 10 lat dorastająca do 2,5 m wysokości. Igły w górnej części pędów jasnożółte, bliżej środka zielone, nie przypalane przez słońce.
23.	Cedrus libani Gold Tip	cedr libański	40-60 cm, c 3
Młode przyrosty wybarwione na kremowożółto. Przebarwienie to częściowo widoczne jest cały rok. Roczny przyrost ok. 10 cm.
24.	Chamaecyparis lawsoniana Filip’s Golden Tears	cyprysik Lawsona	400 cm, 150 cm
Nowa odmiana cyprysika wyselekcjonowana przez Edwina Smitsa (Holandia). Pochodzi od odmiany Dik’s Weeping. Pokrój wyprostowany, wąski, strzelisty, gałęzie zwieszające się, igły wybarwione na żółto. Złoty medal na targach Groot Groen (Holandia, 2007).
25.	Chamaecyparis nootkatensis Kanada	cyprysik nutkajski	200-225 cm, bryła
Syn.: Xanthocyparis nootk. Kanada.
26.	Chamaecyparis nootkatensis Moonshot	cyprysik nutkajski	80-100 cm, bryła
Syn.: Xanthocyparis nootk. Moonshot.
27.	Chamaecyparis obtusa Gitte	cyprysik tępo łuskowy	20-25 cm, c 3
Odmiana cyprysika pochodząca z Holandii od mutacji odmiany Tsatsumi Gold. Pędy sznurkowate, skręcone, pokrój bardziej płaski i gęstszy od Tsatsumi Gold. Ulistnienie ciemnożółte, nie przepalane przez słońce. Srebrny medal na targach Groot Groen (Holandia, 2007).
28.	Cryptomeria japonica Dinger	szydlica japońska	30/+, c 3
Nowa karłowa odmiana szydlicy o kulistym pokroju i wolnym wzroście (ok. 5 cm rocznie). Igły zielone, sztywne, osadzone na nierozgałęzionych pędach, promieniście rozchodzących się w różnych kierunkach. Pochodzi od czarciej miotły znalezionej w Holandii na odmianie Araucarioides. Zgłoszona jako nowość na targach Groot Groen (Holandia, 2008), gdzie zdobyła srebrny medal.
29.	Cunninghamia lanceolata Bánó	kunninghamia chińska	50-60 cm, c 10
Syn.: Compacta. Ciekawy gatunek pochodzący z Chin, przypominający bardziej znaną araukarię. Igły skórzaste, sztywne, lancetowate, kłujące. Odmiana karłowa o zwartym kulistym pokroju. Wyselekcjonowana na Węgrzech.
30.	Cunninghamia lanceolata Glauca	kunninghamia chińska	70-90 cm, c 30
Odmiana odróżniająca się od gatunku niebieskawym zabarwieniem skórzastych igieł. W naszym klimacie wyrasta w małe drzewko.
31.	Ginkgo biloba Beijing Gold	miłorząb dwuklapowy	160-180 cm
Nowy, ciekawy selekt o maślano żółtym wybarwieniu młodych liści wiosną. Latem w trakcie wegetacji na liściach pozostają jasne, kremowe prążki. Jesienią podobnie jak u gatunku liście przebarwiają się na żółto.
32.	Ginkgo biloba Golden Dragon	miłorząb dwuklapowy	fp 130 cm
Wyselekcjonowana w Holandii (Ch. Linssen) odmiana o kremowo pstrych liściach i horyzontalnym wzroście.
33.	Ginkgo biloba Peve Lobo	miłorząb dwuklapowy	50-60 cm, c 7,5
Odmiana wyselekcjonowana w Holandii (P. Vergeldt, 2003) spośród siewek. Wyróżnia się luźnym, wzniesionym pokrojem i kremowo paskowanymi liśćmi.
34.	Ginkgo biloba Peve Maribo	miłorząb dwuklapowy	fp 80 cm, c 10
Pochodzi od mutacji znalezionej w Holandii (P. Vergeldt, 2003) na odmianie Mariken. Odmiana karłowa o kulistym, zwartym pokroju, wolniejszym wzroście i kremowo paskowanych liściach.
35.	Ginkgo biloba Troll	miłorząb dwuklapowy	fp 60-100 cm
Karłowa, płasko-kulista odmiana o krótkich przyrostach i trąbkowych, wciętych liściach. Dorasta do wysokości 1 m. Pochodzi od czarciej miotły znalezionej w Niemczech (J. Wieting).
36.	Ginkgo biloba Peve Twisted	miłorząb dwuklapowy	80-100 cm, c 5
Wyelekcjonowana w Holandii (P. Vergeldt).
37.	Ginkgo biloba Variegata	miłorząb dwuklapowy	40-60 cm, c 2
Odmiana o dużych, licznych, kremowych przebarwieniach na liściach. Selekt opisywany już w XIX w, obecnie obejmujący kilkanaście klonów. Wyrasta w małe drzewo wysokości ok. 8 m. Pozostałe cechy jak u gatunku.
38.	Juniperus communis Berkshire	jałowiec pospolity	20-25 cm, c 5
Gęsta, karłowa odmiana o kopulastym pokroju. Wzrost bardzo wolny. Igły srebrno-niebieskie, zimą przybierają śliwkowe zabarwienie. Pochodzi z USA (Arboretum Arnold). Dorasta do 0,5 m wysokości.
39.	Juniperus conferta Allgold	jałowiec nadbrzeżny	20-25 cm, c 2
Odmiana wyselekcjonowana w Australii. Roślina okrywowa o płożącym pokroju i złocistożółtym wybarwieniu igieł. Nie przypalana przez słońce. Nowość zaprezentowana na targach Groot Groen w 2005.
40.	Juniperus pingii Hulsdonk Yellow	jałowiec Pinga	40/+, 15-20 cm
Odmiana wyselekcjonowana w Holandii. Pokrój wzniesiony, igły srebrzysto-niebieskie. Młode przyrosty kremowożółte. Nowość na targach Groot Groen w 2008, gdzie zdobyła złoty medal.
41.	Juniperus procumbens Kishiogima	jałowiec rozesłany	fp 90 cm
Ciekawa odmiana pokrojem podobna do juniperus procumbens Nana ale o wyraźnym, żółtym wybarwieniu igieł. Wyhodowana w Japonii.
42.	Juniperus procumbens Peve Spikkel	jałowiec rozesłany	15-20 cm
Nowa odmiana wyselekcjonowana w Holandii. Roślina okrywowa, płożąca się po podłożu, przypominająca odmianę Nana, od której różni się występowaniem licznych kremowo-żółtych przebarwień fragmentów pędów.
43.	Juniperus scopulorum Snow Flurries	jałowiec skalny	40-50 cm, c 3
Pstrolistna forma jałowca skalnego o wąskim, kolumnowym pokroju. Igły niebiesko-szare z licznymi kremowo-żółtymi przebarwieniami pędów, rozsianymi równomiernie na całej roślinie. W ciągu 10 lat dorasta do 2 m.
44.	Juniperus squamata Chinese Silver	jałowiec łuskowaty	80-100 cm, c 7,5
Odmiana zwisłopędowa. Wybarwienie igieł niebiesko-zielone. Wysokość ok. 1,5 m. Wprowadzona na rynek przez szkółki Hilliera (1971) choć pochodzi z USA. W młodym wieku powinna być palikowana.
45.	Juniperus squamata Dream Joy	jałowiec łuskowaty	20-25 cm, c 2
Odmiana pochodząca od mutacji jałowca odmiany Holger, znaleziona w Holandii w 1989. Rozłożysty krzew, z wiekiem nieco się wznoszący. Wiosną i latem igły i młode pędy są żółte, jesienią i zimą bardziej niebieskie.
46.	Larix decidua Krejci	modrzew europejski	fp 60 cm
Czeska odmiana pochodząca od czarciej miotły (1984), nazwana od nazwiska hodowcy. Pędy silnie poskręcane, igły ciemnozielone, w gęstych skupieniach. Pokrój nieregularny.
47.	Metasequoia glypt. Matthaei Broom	metasekwoja chińska	fp 80 cm
Odmiana pochodząca od czarciej miotły znalezionej w USA (1989). Forma karłowa o wolnym wzroście (8-15 cm rocznie) i zwartym półkolistym pokroju. Pędy zwisające o jasnozielonym ulistnieniu. Po 10 latach osiąga 1,2 m wysokości.
48.	Metasequoia glypt. Goldrush	metasekwoja chińska	80-100 cm, c 4
Rośnie znacznie wolniej od gatunku (6 m w 10 lat). Igły złocistożółte. Pochodzi prawdopodobnie z Japonii. Do Europy sprowadzona w 1978 (P. Zwijnenburg). Pokrój piramidalny.
49.	Metasequoia glypt. Miss Grace	metasekwoja chińska	40-50 cm, c 3
Igły zielone z wyraźnym, niebieskim odcieniem. Wzrost wolniejszy od gatunku. Pędy przewieszające się. Pochodzi z Japonii (pierwotnie nazwana Golden Ogi), do Europy sprowadzona przez P. Zwjnenburga z Holandii. Nowość na targach Groot Groen w 2007.
50.	Picea abies Cruenta	świerk pospolity	15-20 cm, c 1,5
Odmiana świerku wyróżniająca się jaskrawoczerwonymi młodymi przyrostami wiosną. Roczne przyrosty ok. 25 cm. Jeden z kilku podobnych klonów wyselekcjonowanych przez Lundella (Szwecja) przed 1978. Od bardziej znanego Rydala różni się szybszym wzrostem i bardziej luźnym pokrojem.
51.	Picea abies Gold Drift	świerk pospolity	40-50 cm, bryła
Pochodzi od żółtej mutacji znalezionej na odmianie Reflexa w 1990 przez Finchama (USA). Wyróżnia się złocistożółtymi igłami i płaczącym pokrojem. Rośnie nieco wolniej od odmiany wyjściowej (ok. 30 cm rocznie) i ma mniejsze igły.
52.	Picea abies Procumbens	świerk pospolity	40-45 cm, c 5
Karłowa odmiana świerku, silnie spłaszczona, dorastająca do 0,5 m wys. i 3 m szerokości. Roczne przyrosty ok. 8 cm. Igły ciemnozielone
53.	Picea abies Pusch	świerk pospolity	30/+ cm, bryła
Syn.: Acrocona Nana. Miniaturowa wersja bardziej znanej odmiany ‘Acrocona’ od której pochodzi. Wiosną wytwarza czerwono zabarwione szyszki na końcach pędów. Wzrost wolny (40 cm po 10 latach). Znaleziona jako czarcia miotła w 1975 przez Puscha w Niemczech.
54.	Picea abies Repens	świerk pospolity	80-100 cm, c 30
Odmiana karłowa, płożąca się po ziemi. Idealna roślina okrywowa o ciemnozielonych igłach i zwartym pokroju. Tworzy szerokie, spłaszczone kopulaste formy.
55.	Picea breweriana Fruhlingsgold	świerk Brewera	20-25 cm, c 2
Gatunek świerka pochodzący z Ameryki Północnej. Pędy na gałęziach bocznych zwisają w dół. Ciekawa odmiana o żółto wybarwionych młodych przyrostach wiosną.
56.	Picea breweriana Nana	świerk Brewera	20-25 cm, c 3
Odmiana karłowa o kulistym, zwartym pokroju.
57.	Picea engelmannii Lace	świerk Engelmanna	30-40, 40-60 cm
Syn.: Bush’s Lace. Odmiana wyselekcjonowana w USA . Pokrój wyprostowany, gałęzie boczne kaskadowo zwieszone w dół. Długie (2,5 cm) igły szaro-niebiesko-zielone.
58.	Picea glauca Aurea	świerk biały	40-50 cm, c 5
Żółtoigielny selekt świerka białego z niebieskawym odcieniem, szczególnie widocznym zimą.
59.	Picea glauca Pendula	świerk biały	20/+, bryła
Odmiana zwisłopędowa o niebieskozielonych igłach, wprowadzona przez E.A. Carriere (Francja) przed 1867. Dorasta do 15 m wysokości i 3 m szerokości. Szyszki jasnobrązowe. Średnie tempo wzrostu.
60.	Picea glauca Spring Surprise	świerk biały	10-15 cm
Pochodzi od czarciej miotły znalezionej na odmianie Daisy’s White. Odmiana karłowa o bardzo zbitym, gęstym, kulistym pokroju i żółto wybarwionych młodych przyrostach.
61.	Picea jezoensis Kalous	świerk ajański	12-15 cm, c 3
Syn.: Nana Kalous. Miniaturowa odmiana świerka ajańskiego wyselekcjonowana w Niemczech. Wybarwienie igieł srebrzystoniebieskie, pokrój zwarty, spłaszczony, roczne przyrosty ok. 2 cm.
62.	Picea omorika Aurea	świerk serbski	40-50 cm, c 7,5
Odmiana o złocistożółtym wybarwieniu młodych przyrostów widocznym przez cały sezon. Starsze igły zielono srebrzyste. Wąski stożkowaty pokrój i przewieszające się gałęzie jak u gatunku. Roczne przyrosty ok. 30 cm. Wyselekcjonowana w Holandii (G. Bos).
63.	Picea omorika Berliner’s Weeping	świerk serbski	30-40 cm, c 2
Selekt o bardzo wąskim, płaczącym pokroju. Boczne rozgałęzienia rozwijają się bardzo powoli, stąd cała roślina przyjmuje często sylwetkę skręconego cygara. Roczne przyrosty do 90 cm.
64.	Picea omorika Frondenberg	świerk serbski	25-30 cm, c 4
Nowa, miniaturowa odmiana świerka serbskiego pochodząca od czarciej miotły. Pokrój bardzo zwarty, kulisty, roczne przyrosty 2-3 cm. Dobrze widoczne srebrzyste wybarwienie spodniej strony igieł. Wys. 0,5-1,0 m.
65.	Picea omorika Peve Tijn	świerk serbski	20-25 cm, c 3
Nowa odmiana wyselekcjonowana przez P. Vergeldta (Holandia) w 1986. Pochodzi od mutacji odmiany Nana. W ciągu 10 lat dorasta do wys. 0,5 m. Przyjmuje pokrój kulisty. Igły krótkie (1-1,5 cm) z wierzchu żółte, na spodniej stronie srebrzystoszare. Brązowy medal na targach Groot Groen w 2002.
66.	Picea omorika Wodan	świerk serbski	20-25 cm, c 3
Odmiana wolno rosnąca, po 10 latach osiąga 1 m wysokości i 0,5 szerokości. Pokrój nieregularny, zwarty, igły niebieskozielone. Wyselekcjonowana w Niemczech ok. 1989 (H.G. Buchtmann)
67.	Picea orientalis Juwel	świerk kaukaski	12-15 cm
Prawdziwa miniaturka spośród odmian tego gatunku. Wyselekcjonowana od czarciej miotły we Francji (G. Eschrich). Bardzo zwarty kulisty pokrój i ciemnozielone, krótkie igły. Rocznie przyrasta 2-3 cm.
68.	Picea orientalis Skylands	świerk kaukaski	35/+ cm, c 5
Niezwykle dekoracyjna odmiana o krótkich, złocistożółtych igłach. Wyselekcjonowana w USA spośród siewek ok. 1950. Dorasta do 11 m przy szerokości 2 m. Wzrost wolny. Pokrój piramidalny. Czerwone, wydłużone szyszki. Wymaga stanowisk pól cienistych.
69.	Picea orientalis Tom Thumb Gold	świerk kaukaski	20/+ cm
Miniaturowa odmiana wyselekcjonowana w USA od czarciej miotły na odmianie Skylands ok. 1952. Początkowo oferowana pod nazwą ‘Aurea Compacta’. Pokrój bardzo zwarty, kulisty, igły krótkie, złocistożółte. Roczny przyrost ok. 2,5 cm. Wymaga stanowisk półcienistych.
70.	Picea pungens Frieda	świerk kłujący	20-25 cm, c 2
Odmiana wyselekcjonowana z siewek w 1992 w Austrii przez P. Etzelstorfera. Miniaturowa odmiana o kulistym pokroju i srebrzystoniebieskich igłach. Oryginalna roślina po 10 latach miała 20 cm szerokości i 15 wysokości. Srebrny medal na targach Groot Groen w 2001.
71.	Picea pungens Glauca Pendula	świerk kłujący	50-60 cm, c 7,5
Stara odmiana świerka kłującego o płaczącym, przewieszającym się pokroju i sztywnych, szaroniebieskich, kłujących igłach. Wymaga palikowania. Wzrost wolny, ok. 10 cm rocznie.
72.	Picea pungens Hermann Naue	świerk kłujący	25-30 cm, bryła
Roślina podobna do odmiany Glauca Globosa ale ma bardziej szare igły i mniej zwarty pokrój. Na wierzchołkach pędów już u młodych roślin pojawiają się czerwonobrązowe szyszki. Po 10 latach osiąga wysokość ok. 0,7 m. Srebrny medal na targach Plantarium 1999.
73.	Picea pungens Maigold	świerk kłujący	30-40 cm
Odmiana karłowa o złociścieżółtych młodych wiosennych przyrostach. Tworzy regularnie zagęszczony stożek. Roczny przyrost ok. 20 cm. Wyhodowana w Niemczech. Wprowadzona na rynek przez szkółkę Hachmann w 1988.
74.	Picea pungens Nimetz	świerk kłujący	50 cm, bryła
Odmiana prawdopodobnie wywodząca się z Węgier. Forma karłowa o kremowo-żółtych, młodych wiosennych przyrostach.
75.	Picea pungens Sonia	świerk kłujący	25-30 cm, c 4
Polska odmiana srebrzyście wybarwionego świerka o płaskiej, kulistej formie i dość wolnym wzroście (ok. 5 cm rocznie). Wyselekcjonowana przez Walaszczyka.
76.	Pinus banksiana Repens	sosna Banksa	15-20 cm, c 1,5
Roślina płasko ścieląca się po ziemi. Odmiana karłowa o żywozielonych igłach. Roczne przyrosty ok. 8 cm. Pochodzi z Arboretum Arnold (USA).
77.	Pinus contorta Asher	sosna wydmowa	40-50 cm, c 10
Karłowa forma sosny wydmowej o wzniesionym pokroju i żywozielonych, gęsto skupionych igłach.
78.	Pinus contorta Chief Joseph	sosna wydmowa	20-25, 40-50 cm
Trudna w rozmnażaniu niezwykle oryginalna odmiana o oślepiająco żółtym wybarwieniu igieł zimą. Wzrost wolny. Wyselekcjonowana w USA (Doug Will). Nazwana na cześć wodza Indian. W ciągu 10 lat dorasta do wysokości ok. 60 cm. W okresie wegetacji igły jasnozielone.
79.	Pinus contorta Golden Striker	sosna wydmowa	20-25 cm, c 2
Odmiana wyselekcjonowana spośród siewek pochodzących od odmiany Chief Joseph przez Johna Proutfoota w Szkocji. Podobnie do odmiany wyjściowej wyróżnia się złocistożółtym wybarwieniem igieł, choć nie tak intensywnym. Zachowuje je przez cały rok.
80.	Pinus densiflora Aurea	sosna gęstokwiatowa	150-175 cm, bryła
Pokrój stożkowy, spłaszczony, rozkrzewiony. Igły długie, miękkie, złocistożółte, szczególnie intensywnie zimą. Osiąga wysokość ok. 3 m.
81.	Pinus densiflora Golden Ghost	sosna gęstokwiatowa	50-70 cm, c 3
Odmiana półkarłowa. Igły zimą jasnozielone, wiosną wybarwiają się w żółte paski o zmiennej intensywności. Kolory te utrzymują się aż do jesieni. Odmiana bardziej zwarta i wolniej rosnąca niż „Oculus Draconis’. Roczne przyrosty do 15 cm.
82.	Pinus densiflora Oculus-Draconis	sosna gęstokwiatowa	30-35, 120-140 cm
Jedna z kilku odmian sosny o żółto paskowanych igłach. Pokrój stożkowy, wzniesiony, nieco luźny i nieregularny. Przyrost roczny ok. 30 cm. Na każdej igle dwa wyraźne, żółte paski – stąd nazwa odmiany tłumaczona jako ‘oczy smoka’.
83.	Pinus jeffreyi Joopi	sosna Jeffreya	30-40 cm, c 5
Karłowa odmiana gatunku sosny występującego w Ameryce Północnej. Odznacza się bardzo długimi, ciemnozielonymi igłami osiągającymi 20 cm. Wyselekcjonowana w Holandii przez P. Vergeldta w roku 1980 wśród siewek gatunku. Rocznie przyrasta 6-8 cm. Tworzy silnie zagęszczone, zwarte, kuliste formy.
84.	Pinus koraiensis Dragon Eye	sosna koreańska	20-25 cm, c 2
Gatunek sosny z Dalekiego Wschodu. Odmiana o żółtopaskowanych igłach i również dwukolorowych szyszkach. Wzrost wolny. Pokrój zwarty.
85.	Pinus koraiensis Variegata	sosna koreańska	15-20 cm, c 2
Igły z kremowożółtymi paskami a nawet całe żółte. Odmiana szybko rosnąca, pochodząca z Japonii sprzed 1880.
86.	Pinus monophylla	sosna jednoigielna	25-30 cm, c 4
Gatunek sosny występujący w Ameryce Północnej. Ciekawostka w obrębie rodzaju, jako jedyna wyróżniająca się pojedynczymi igłami o szaro niebieskim zabarwieniu. Bardzo długowieczne drzewo dorastające do 10 m. W naszym klimacie narażone na przemarzanie.
87.	Pinus mugo Prostrata Domske	sosna górska	20-25 cm, c 3
Odmiana kosodrzewiny o ciekawym pokroju. Tworzy silnie zagęszczone , mocno spłaszczone, kopulaste formy o wysokości do 30 cm. Igły ciemnozielone. Wzrost wolny.
88.	Pinus nigra Geant de Suisse	sosna czarna	40-60 cm, c 7,5
Selekt wyróżniający się najdłuższymi igłami spośród wszystkich odmian sosny czarnej. Roślina mateczna rośnie na cmentarzu w Lozannie w Szwajcarii, gdzie w 1970 odkrył ją J.P. Meylan. Przyrosty długie i grube, pokrój jajowaty, wysokość ok. 3 m.
89.	Pinus nigra Goldfingers	sosna czarna	40-50 cm, c 5
Wolno rosnąca odmiana sosny czarnej o igłach złocistożółtych. Pokrój wyprostowany, po 10 latach osiąga wysokość 2-2,5 m.
90.	Pinus nigra Rondello	sosna czarna	70-90 cm, bryła
Odmiana półkarłowa o owalnej sylwetce i ciemnozielonych igłach. Roczny przyrost ok. 10 cm.
91.	Pinus parviflora Ara Kawa	sosna drobnokwiatowa	20-25 cm, c 3
Karłowa odmiana sosny drobnokwiatowej, po 10 latach osiągająca wysokość 1,5 m i szerokość 90 cm. Roślina o ozdobnej korze w starszym wieku, stąd idealna na bonsai. Roczne przyrosty ok. 15 cm. Igły o niebieskim odcieniu.
92.	Pinus parviflora Dr. Landis Gold	sosna drobnokwiatowa	12-15 cm, c 2
Odmiana pochodząca z USA. Wzrost horyzontalny, spłaszczony pokrój, żółto wybarwione igły
93.	Pinus parviflora Fukai	sosna drobnokwiatowa	20-80 cm
Ciekawa, przysadzista odmiana, przyjmująca strzelisty, drzewkowaty pokrój z bocznymi pędami ustawionymi horyzontalnie. Początkowo luźna, zagęszcza się z czasem. Wzrost dość silny ok. 20 cm rocznie. Igły skręcone z dużym kremowo-żółtym przebarwieniem. Wprowadzona do Europy przez szkółkę Horstmanna (Niemcy).
94.	Pinus parviflora Fuku zu mi	sosna drobnokwiatowa	30-35 cm, bryła
Wolno rosnąca karłowa odmiana o bardzo krótkich, niebieskich, skręconych igłach. Pokrój rośliny dość nieregularny. W ciągu 10 lat dorasta maksymalnie do 1 m.
95.	Pinus parviflora Goldylocks	sosna drobnokwiatowa	50-60 cm, bryła
Odmiana karłowa o wzniesionym pokroju i skręconych, zagiętych igłach z wyraźnymi, żółtymi przebarwieniami przy końcach. Roczny przyrost 10 cm. Pochodzi od siewki wyselekcjonowanej w Japonii.
96.	Pinus parviflora Kiyomatsu	sosna drobnokwiatowa	15-20 cm, c 3
Odmiana karłowa o zielonych, cienkich igłach tworząca , spłaszczone, półkuliste, zwarte formy. Roczne przyrosty ok. 2 cm rocznie.
97.	Pinus parviflora Ogon Goyo	sosna drobnokwiatowa	20/+ cm
Wolno rosnąca odmiana sosny drobnokwiatowej o żółto wybarwionych igłach.
98.	Pinus parviflora Ogon Janome	sosna Thunberga	50-70 cm, c 4
Odmiana o nieregularnym pokroju I silnych przyrostach (20-30 cm). Charakterystyczne żółte przebarwienia na niebiesko zielonych igłach przez cały rok. Po 10 latach dorasta do ponad 2 m wysokości. Prawdopodobnie pochodzi z USA. Zgłoszona jako nowość na targach Zieleń to życie w Warszawie w 2008.
99.	Pinus parviflora Richard Lee	sosna drobnokwiatowa	4 – 6 cm
Prawdziwa miniaturka, najmniejsza spośród odmian tego gatunku sosny. Igły zielone, skręcone. Pokrój bardzo gęsty. Roczny przyrost ok. 1 cm.
100.	Pinus parviflora Tanima-no-yuki	sosna drobnokwiatowa	20 cm, bryła
Pokrój silnie zagęszczony, zwarty, mniej lub bardziej stożkowy. Bardzo wolny wzrost (0,5 m w 20 lat). Igły zielone z biało srebrzystą poświatą. Wiosenne młode przyrosty jasnokremowe.
101.	Pinus ponderosa Aurea	sosna żółta	20 cm, c 2
Rzadka odmiany sosny o żółto wybarwionych igłach.
102.	Pinus ponderosa Dixie	sosna żółta	20 cm, bryła
Karłowa odmiana sosny żółtej, dorastająca do 1 m po 10 latach. Pokrój zwarty, zagęszczony. Igły zielone, krótsze niż u gatunku (5-6 cm). Kształt kulisty. Wzrost bardzo wolny. Pochodzi od czarciej miotły z USA.
103.	Pinus pumila Elektra	sosna karłowa	15-20 cm, c 2
Pochodzi od siewki znalezionej przez W. Wüstemeyera z Niemiec. Pokrój kulisty. Igły o atrakcyjnym srebrnoniebieskim wybarwieniu.
104.	Pinus x schwerinii Wiethorst	sosna Schwerina	40-80 cm, bryła
Gatunek mieszańcowy (P. strobus x wallichiana). Odmiana pochodzi od czarciej miotły znalezionej w Niemczech w 1987 przez Johana Wietinga. Przyrosty roczne 20-30 cm. Igły długie 12-15 cm, po 5 w pęczku, po spodniej stronie srebrzysto niebieskie. Pokrój zwarty, stożkowy, dość regularny.
105.	Pinus strobus Bergman’s Variegated	sosna wejmutka	20-25 cm
Pokrój piramidalny. Igły z żółtymi przebarwieniami. Odmiana wprowadzona w 1983 przez Finchama.
106.	Pinus strobus Green Twist	sosna wejmutka	20-25, fp 50 cm
Odmiana wywodząca się od czarciej miotły znalezionej na odmianie Torulosa w USA (Randy Dykstra). Pokrój kulisty, igły niebiesko-zielone, zakrzywione. Wzrost wolny.
107.	Pinus strobus Hillside Wintergold	sosna wejmutka	80-100 cm, c 30
Dość szybko rosnąca odmiana (ok. 30 cm rocznie) o wzniesionym, piramidalnym pokroju. Osiąga wysokość 9-20 m. Igły jasnozielone zimą zmieniają kolor na złocistożółty. Szyszki typowe dla gatunku (po 5-10 latach).
108.	Pinus strobus Himmelblau	sosna wejmutka	40-80 cm
Odmiana o najbardziej niebieskich igłach spośród wszystkich odmian wejmutki. Wprowadzona do Europy w 1980 przez szkółkę Horstmanna. Po 10 latach osiąga wysokość 3-3,5 m i szerokość 2-2,5 m.
109.	Pinus strobus Tiny Kurls	sosna wejmutka	30-40 cm, c 4
Nowa, karłowa odmiana wyselekcjonowana z siewek w USA (Greg Williams). Pokrój kulisty, roczny przyrost 5-8 cm, igły skręcone, podobne do odmiany Torulosa ale znacznie krótsze. Brązowy medal na targach Groot Groen w 2007.
110.	Pinus strobus Torulosa	sosna wejmutka	50-60, 240-260 cm
Odmiana wyróżniająca się skręconymi, zakrzywionymi igłami o niebiesko-zielonym wybarwieniu. W ciągu 10 lat dorasta do 10 m wysokości zachowując wąski, piramidalny pokrój. Skręcone są również pędy.
111.	Pinus sylvestris Conica	sosna pospolita	80-100 cm, c 30
Odmiana wyselekcjonowana w Chorwacji. Pokrój wąskostożkowy, igły ciemnozielone.
112.	Pinus sylvestris Pendula	sosna pospolita	80-100 cm, bryła
Unikalna odmiana sosny pospolitej o płaczącym pokroju.
113.	Pinus sylvestris Repandens	sosna pospolita	40-80 cm
Odmiana o horyzontalnym wzroście, płożąca się po ziemi. Roczne przyrosty 10-15 cm. Długie, ciemnozielone igły (5-8 cm).
114.	Pinus sylvestris Repens	sosna pospolita	50-60 cm, c 10
Rozłożysta, płożąca, wolno rosnąca odmiana o wolnym wzroście i dość nieregularnym pokroju. W ciągu 10 lat osiąga rozmiary 40 x 30 cm. Igły cienkie, długie, niebiesko zielone. Krótkie, długie rozgałęzienia. Duże pąki pokryte żywicą. Wyselekcjonowana w USA.
115.	Pinus sylvestris Trollguld	sosna pospolita	20-25 cm
Odmiana karłowa sosny o zwartym, stożkowym pokroju i żółtych igłach.
116.	Pinus thunbergii Beni-kujaku	sosna Thunberga	30-40 cm, c 3
Odmiana karłowa. Jedna z licznych żółto paskowanych odmian sosny tego gatunku.
117.	Pinus thunbergii Luteo Lineata	sosna Thunberga	40-50 cm, c 3
Forma o pionowym wzroście, różniąca się od gatunku występowaniem żółtych igieł skupionych na końcach pędów. Wymaga stanowisk półcienistych.
118.	Pinus thunbergii Oculus-Draconis	sosna Thunberga	25-30 cm, c 2
Kolejna odmiana o żółto paskowanych igłach. Wzrost silny, pokrój wzniesiony. Przebarwienia mniej widoczne zimą.
119.	Pinus thunbergii Ogon	sosna Thunberga	30-40, 120-140 cm
Odmiana o wzniesionym pokroju i wyjątkowo długich, żółtych igłach przez cały rok. Średniej wielkości drzewo dorastające do wysokości 4-5 m.
120.	Pinus wallichiana Winter Light	sosna himalajska	25-30 cm
Bardzo oryginalna odmiana. Z nastaniem chłodów igły zmieniają kolor na żółty. Wzrost pionowy.
121.	Pinus wallichiana Zebrina	sosna himalajska	120-140 cm, bryła
Dość silnie rosnące drzewo o zwartym pokroju i wiotkich długich igłach zebranych po 5, niebieskawych, poprzecznie żółto prążkowanych. Po 10 latach dorasta do ok. 4 m wysokości. Odmiana wyselekcjonowana we Francji w 1874.
122.	Pseudotsuga menziesii Blue Wonder	daglezja zielona	30-40 cm, c 5
Dość szybko rosnąca odmiana daglezji o piramidalnym, dość luźnym pokroju i niebiesko szarych, cienkich, spłaszczonych igłach. Wyselekcjonowana w Holandii (Lombarts, ok. 1910).
123.	Pseudotsuga menziesii Serpentine	daglezja zielona	60-80 cm, fp 80 cm
Ciekawa odmiana o zielonych igłach i fantazyjnie, spiralnie pogiętych pędach.
124.	Sciadopitys verticillata	sośnica japońska	30-60 cm
Gatunek endemiczny opisany w 1842 (Siebold, Zuccarini). Występuje w południowej części Japonii gdzie dorasta do 30 m wysokości. W Polsce przeważnie krzew do 3 m. Korona wąskostożkowa. Igły grube, długie, spłaszczone i błyszczące barwy ciemnozielonej, zebrane w okółki na końcach pędów.
125.	Sciadopitys verticillata Golden Rush	sośnica japońska	25-30 cm
Odmiana o żółtym wybarwieniu igieł, rosnąca wolniej niż gatunek. Wyselekcjonowana w Niemczech.
126.	Sciadopitys verticillata Grune Kugel	sośnica japońska	20-30 cm, c 3
Odmiana karłowa pochodząca z Niemiec o ciemnozielonych igłach i zwartym, kulistym, z wiekiem szerokostożkowym pokroju. Roczny przyrost ok. 10 cm.
127.	Sciadopitys verticillata Starburst	sośnica japońska	30-40 cm, c 7,5
Odmiana wyselekcjonowana w Oregonie (USA) przez Larry Stanleya. Wzrost pionowy, zwarty, ‘pękaty’ pokrój.
128.	Sciadopitys verticillata Sternschnuppe	sośnica japońska	20-30 cm, c 3
Odmiana o podwójnym garniturze chromosomów pochodząca z Niemiec. Igły ciemnozielone, dużo grubsze niż u gatunku. Pokrój wąskostożkowy, zwarty.
129.	Sequoia sempervirens Kelly’s Prostrate	sekwoja wiecznie zielona	20-25 cm
Odmiana karłowa o płaskim, płożącym pokroju, bardzo rzadko wykształcająca przewodnik. Igły ciemnozielone. Wzrost ok. 15 cm rocznie.
130.	Sequoiadendron giganteum Canniball	mamutowiec olbrzymi	100-125 cm, c 7,5
Odmiana wyselekcjonowana w Holandii (P. Zwijnenburg). Pokrój wzniesiony, stożkowy, o luźnym układzie gałęzi bocznych. Igły zielone. Cechą charakterystyczną są wyjątkowo długie (10-14 cm) gałązki boczne nie rozwidlające się dalej.
131.	Sequoiadendron giganteum Pendulum	mamutowiec olbrzymi	125-150 cm, c 20
Odmiana wąskokolumnowa z wyraźnym przewodnikiem i zwieszonych gałęziach zakrywających szczelnie pień. Wywodzi się z Francji (Nantes, 1863). W starszym wieku przewodnik jest często kilkakrotnie skręcony.
132.	Sequoiadendron giganteum Powdered Blue	mamutowiec olbrzymi	100-125 cm, c 10
Odmiana wyróżniająca się niebieskim wybarwieniem igieł. Wzrost szybki. Bardziej odporna na mróz niż gatunek.
133.	Taxodium distichum Peve Yellow	cypryśnik błotny	30-40 cm
Nowa odmiana cypryśnika o zwartym pokroju i złocistożółtych igłach. Wyhodowana w Holandii (P. Vergeldt). Rośnie wolniej od gatunku (2,5 m po 10 latach). Nie przypalana przez słońce. Na wilgotne stanowiska.
134.	Taxus baccata Amersfoort	cis pospolity	40-50 cm, bryła
Odmiana pochodzenia holenderskiego z 1939. Krzew wys. do 1 m, o wzniesionym pokroju, dość szeroki i wolno rosnący. Igły bardzo krótkie (0,5-0,7 cm), szerokie, tępo zakończone, ciemnozielone. Klon męski.
135.	Taxus baccata Bultinck’s Globe	cis pospolity	40-60 cm, bryła
Selekt o zwartym pokroju i ciemnozielonych, krótkich igłach pochodzący ze szkółki Bultincks z Belgii.
136.	Taxus baccata Cristata	cis pospolity	20/+ cm
Odmiana karłowa o skręconych, krótkich pędach i igłach. Bardzo wolno rośnie, w ciągu 10 lat osiąga jedynie 20 cm wysokości.
137.	Taxus baccata Gold White Obelisk	cis pospolity	80-100 cm, bryła
Forma kolumnowa o biało żółtych przebarwieniach na igłach
138.	Taxus baccata Goldener Zwerg	cis pospolity	30-40 cm, bryła
Odmiana karłowa o zielonkawożółtym wybarwieniu igieł i pionowym wzroście. Igły stosunkowo szerokie i nieco krótsze od innych odmian, ciemnozielone z zielonkawożółtym marginesem.
139.	Taxus baccata Goldilocks	cis pospolity	30-40 cm, bryła
140.	Taxus baccata Gracilis Pendula	cis pospolity	60-80 cm, bryła
Odmiana okrywowa o rozłożystym pokroju, nieco podobna do odmiany Repandens, pochodząca z Niemiec (1880). Klon męski. Igły dość krótkie i wąskie. Rośliny są dwukrotnie szersze niż wyższe, pędy boczne łagodnie przewisają.
141.	Taxus baccata Micro	cis pospolity	25-30 cm, bryła
Miniaturowa odmiana cisa, jedna z najmniejszych do tej pory wyselekcjonowanych. Pokrój pionowy, zwarty, igły ciemnozielone. Wzrost bardzo wolny (ok. 2-3 cm rocznie).
142.	Taxus baccata Rushmoor	cis pospolity	60-70 cm, bryła
Krótkoigłowa odmiana cisa o wzniesionym, dość luźnym pokroju. Igły ciemnozielone, bardzo krótkie (długości do 8 mm). Dorasta do wys. ok. 2 m i szerokości 1,5 m. Klon męski. Pochodzi z Wielkiej Brytanii (szkółki Robinsona, ok. 1978).
143.	Taxus baccata Snow Lady	cis pospolity	120-150 cm, bryła

144.	Thuja occidentalis Amber Glow	żywotnik zachodni	15-20 cm
Nowa, karłowa odmiana wprowadzona na rynek w Anglii w 2006. Wyróżnia się kulistym pokrojem i atrakcyjnym wybarwieniem igieł: złocistym latem a bursztynowo-złotym jesienią i zimą. Pokrój kulisty, zwarty. Po 10 latach dorasta do średnicy ok. 60 cm. Wzrost wolny. Zgłoszona jako nowość na targach Zieleń to życie 2008 w Warszawie.
145.	Thuja occidentalis Globosa Variegata	żywotnik zachodni	25-30 cm, c 5
Odmiana karłowa o kulistym lub szerokostożkowym, zwartym pokroju. Igły zielone z kremowymi przebarwieniami.
146.	Thuja occidentalis Nekrolog	żywotnik zachodni	140-160 cm, c 30
Ciekawa odmiana pochodząca z Węgier o przewieszających się pędach bocznych i stożkowym pokroju. Łuski duże, ciemnozielone.
147.	Thuja plicata 4ever Goldy ®	żywotnik olbrzymi	30-40 cm, c 3
Silnie rosnąca odmiana o trwałym, złocistożółtym wybarwieniu łusek i zwartym, stożkowym pokroju. Srebrny medal na targach Plantarium (Holandia, 2006).
148.	Thuja plicata Daniellow ®	żywotnik olbrzymi	20-25 cm, c 2
Odmiana pochodzenia holenderskiego (Daniels). Mutant odmiany Gelderland o cytrynowo żółtym wybarwieniu łusek zimą. W czasie wegetacji roślina przybiera kolor jasnozielony.
149.	Thuja plicata Whipcord	żywotnik olbrzymi	fp 90 cm
Odmiana pochodząca z USA, znaleziona w szkółce Crossing Nursery. Charakterystyczne są nitkowate, przewieszające się, nierozgałęzione i cały rok zielone pędy. Pokrój kulisty i zwarty. Po 10 latach osiąga ok. 70 cm wzrostu. Nowość na targach Groot Groen 2004.
150.	Thujopsis dolabrata Aurea	żywotnikowiec japoński	60-70 cm, c 15
Ciekawy selekt o gęstym, szeroko stożkowym pokroju i żółto wybarwionych łuskach. Wzrost wolny – do 2 m w ciągu 10 lat.
151.	Thujopsis dolabrata Cristata	żywotnikowiec japoński	30-40 cm, c 3
Bardzo rzadko spotykana odmiana o skręconym pędach.
152.	Tsuga canadensis Cole	choina kanadyjska	30-40 cm, c 5
Syn.: Cole Prostrate. Wolno rosnąca odmiana, płożąca się po ziemi, wprowadzona do uprawy w 1929 w USA przez H.R. Cole. Wzrost powolny (5-8 cm rocznie), igły krótkie, ciemnozielone. Jasno wybarwiona kora pędów. Rzadko osiąga 0,5 m wysokości.
153.	Tsuga canadensis Fastigiata	choina kanadyjska	30-40 cm, c 2
Szybko rosnąca odmiana o wąskim, kolumnowym pokroju ale odstających w bok gałązkach. Zagęszcza się w starszym wieku. Igły krótkie, ciemnozielone. Roczny przyrost 15-25 cm.
154.	Tsuga canadensis Gentsch White	choina kanadyjska	25-30 cm
Odmiana karłowa wyselekcjonowana w USA (Otto Gentsch, Long Island). Jej wyróżniającą się cechą są biało wybarwione igły na końcach bocznych gałązek szczególnie wyraźne jesienią i zimą. Starsze igły pozostają ciemnozielone. Pokrój kulisty, dorasta do ok. 120 cm średnicy.
155.	Tsuga canadensis Horsford Contorted	choina kanadyjska	25-30 cm
Forma o skręconych, wygiętych, ciemnozielonych igłach i pędach. Pochodzi od mutacji znalezionej w USA przez Williama C. Horsforda ok. 1970. Roczne przyrosty ok. 8 cm.
156.	Tsuga canadensis Minuta	choina kanadyjska	8-10 cm
Ciekawa, karłowa odmiana choiny uznawana za jedną z najwolniej rosnących roślin iglastych. Pędy delikatne, cienkie, stosunkowo długie, ciemnozielone igły. Tworzy regularne półkuliste bądź kuliste formy. 10-letnie egzemplarze osiągają 15-20 cm średnicy.
157.	Tsuga canadensis Moonfrost	choina kanadyjska	25/+ cm
Odmiana o biało zabarwionych młodych przyrostach, zimą często różowo nabiegłych zieleniejących latem. Forma karłowa z zwartym pokroju. Wyselekcjonowana z siewek przez Eda Wooda (USA). Wzrost wolny (ok. 2,5 cm rocznie).
158.	Tsuga canadensis Pendula	choina kanadyjska	100-120 cm, bryła
Stara odmiana o zwisłych pędach i szerokim pokroju. Wysokość zależy od sposobu prowadzenia (maks. 2-3 m). Igły jak u gatunku. Przyrosty stosunkowo duże, do 20 cm rocznie.
159.	Tsuga mertensiana Blue Star	choina górska [Mertensa]	20-25 cm
Cenna odmiana o strzelistym pokroju i stalowo niebieskich igłach. Wzrost wolny (ok. 60 cm po 10 latach).
160.	Tsuga sieboldii Green Ball	choina Siebolda	15 cm
Wolno rosnąca odmiana karłowa tego ciekawego gatunku pochodzącego z Japonii. Igły zielone, pokrój zwarty, kulisty. Pochodzi od czarciej miotły. Roczne przyrosty ok. 1 cm.